Κυριακή 8 Μαΐου 2022

"Barracoon. Η ιστορία του τελευταίου σκλάβου"

 "Barracoon. Η ιστορία του τελευταίου σκλάβου"

Zora Neale Hurtston

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 



Στο βιβλίο αυτό η συγγραφέας εξιστορεί την ιστορία του Κοσούλα ή Κουτσό Λούις, του τελευταίου γνωστού Αφρικανού επιζώντα, εκπληρώνοντας έτσι, με σεβασμό, την επιθυμία του. Ο Κοσούλα μεταφέρθηκε στην Αμερική 50 χρόνια πριν από την κατάργηση του δουλεμπορίου.


"Θέλω να πω σε κάποιον ποιός είμαι..."


Η Χερστον, θεατρική συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, τοποθετεί τον Κοσούλα στο επίκεντρο της αφήγησης της περιγράφοντας  με συμπόνια τον ξεριζωμό του από την πατρίδα και την αναζήτηση της ελευθερίας.


Από τη σύλληψή του και την παραμονή του στα Barracoon, τη φρικτή υποδούλωση και τον φόβο του για τη θάλασσα, ως την πολυπόθητη κατάκτηση της ελευθερίας, ο αναγνώστης βιώνει, κατά την ανάγνωση, τις φρικαλεότητες που περιγράφει ο ήρωας, μην μπορώντας παρά να συνδεθεί μαζί του.

 

Έπειτα από πέντε χρόνια υποδούλωσης η ελευθερία κατακτιέται επιτέλους με το όνειρο της επιστροφής στην Αφρική να διατηρείται. Ένα όνειρο που, ωστόσο, παραμένει ανεκπλήρωτο.


Το "Barraccoon" είναι ένα έργο που δείχνει την απανθρωπιά του ανθρώπου απέναντι στο συνάνθρωπό.


Γραμμένο περίπου πριν από έναν αιώνα δεν εκδόθηκε, γιατί η συγγραφέας αρνήθηκε να αλλάξει τη γλώσσα του αφηγητή.

Εμείς, ως αναγνώστες,δεν μπορούμε παρά μόνο να της εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για αυτό το έργο.

Μ.Κ.


Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Έπρεπε να περάσουν 90 χρόνια για να τολμήσει κάποιος να εκδώσει στην Αμερική την προσωπική μαρτυρία του Κούτζο Λούις, του τελευταίου, το 1931 εν ζωή σκλάβου που μεταφέρθηκε από την Αφρική στις ΗΠΑ. Τώρα η ιδιωματική του φωνή ακούγεται και στα ελληνικά.

Μεταξύ 1927 και 1931 η ανθρωπολόγος Ζόρα Νιλ Χέρστον ταξίδεψε στην Αλαμπάμα για να μιλήσει εκ βαθέων με τον 90χρονο Κούτζο Λούις, πρώην σκλάβο, τον τελευταίο εν ζωή μάρτυρα αυτής της γενοκτονικής διαδικασίας.

Ο Κούτζο μοιράστηκε τις αναμνήσεις του από την τραγωδία της αιχμαλώτισής του -πενήντα ολόκληρα χρόνια μετά την απαγόρευση του διατλαντικού εμπορίου σκλάβων- και από την παραμονή του στα barracoon, τους ειδικούς στρατώνες όπου οι δουλέμποροι φυλάκιζαν τους μαύρους σκλάβους πριν τους στοιβάξουν σαν άψυχα τσουβάλια στα αμπάρια των πλοίων τους.

Το βιβλίο της Χέρστον αναπαράγει τη φωνή και το ιδιαίτερο ιδιόλεκτο του Κούτζο Λούις σε μια μοναδική ιστορική κατάθεση: μια ανεκτίμητη συμβολή στην ιστορία και την αλήθεια. Ένα έργο εξίσου οδυνηρό και βαθύ όσο και τα αμπάρια των πλοίων-κολαστηρίων που διέσχιζαν τον Ατλαντικό.

Πέμπτη 5 Μαΐου 2022

Οι Ειδοί του Μαρτίου - Δι-ήγηση


Οι Ειδοί του Μαρτίου - Δι-ήγηση

Βαγγέλης Παπαδήμας 

Από τις εκδόσεις Κάκτος

"Αν δεν είσαι έτοιμος να αναλογιστείς τι έκανες μέχρι τώρα και να αλλάξεις τη ζωή σου, προτίμησε να μην διαβάσεις τούτο το διήγημα. Ένα πολύ διαφορετικό βιβλίο από ό,τι έχεις διαβάσει μέχρι σήμερα...."

Ο Μάρτιος έχει περάσει για τα καλά , το ίδιο και ο Απρίλιος αλλά η Άνοιξη βρίσκεται εδώ και γι'αυτό αποφάσισα να διαβάσω τώρα αυτό το δι-ήγημα που όπως ισχυρίζεται ο συγγραφέας είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Και δε θα διαφωνήσω.

Ο τίτλος του ιδιαίτερος. Δεν γινόταν να μην ψάξω να βρω τι σημαίνει και αυτό που βρήκα είναι οτι οι Ειδοί του Μαρτίου είναι η 74η μέρα στο Ρωμαϊκό Ημερολόγιο και αντιστοιχεί στις 15 Μαρτίου. Ήταν ημέρα θρησκευτικών εορτασμών για τους Ρωμαίους, καθώς και καταληκτική προθεσμία αποπληρωμής των χρεών τους. Οι Ειδοί του Μαρτίου του έτους 44 π.Χ. έμειναν στην ιστορία ως η ημερομηνία της δολοφονίας του Ιούλιου Καίσαρα, μια ημέρα που άλλαξε τον ρου της ρωμαϊκής ιστορίας. Σήμερα, η φράση “Αι ειδοί του Μαρτίου” χρησιμοποιείται και για να προσδιορίσει την “αποφράδα ημέρα”.

Το βιβλίο περιλαμβάνει δύο ιστορίες με δύο διαφορετικούς πρωταγωνιστές η κάθε μία.Από τη μία ο κυρ- Λευτέρης, άλλοτε Λευτέρης σκέτο, είναι ένας άνθρωπος , αυτό που λέμε σπίτι- δουλειά. Έμπειρος πωλητής εδώ και χρόνια έχει ψυχολογήσει τους πελάτες του και μπορεί πάντα να προσφέρει το καλύτερο στον καθένα. Δεν έχει παρανομήσει ποτέ, δεν έχει ξεφύγει ποτέ από την καθημερινή του ρουτίνα. Ο ίδιος όμως δηλώνει ευτυχισμένος και ικανοποιημένος από τη ζωή που έχει ζήσει. Η αποφράδα μέρα για αυτόν έρχεται όταν του ζητείται να παρακολουθήσει σεμινάρια και να υποστεί κάποιον πολύ νεότερό του να του υποδείξει πώς θα κάνει τη δουλειά του.

Κι από την άλλη ο Δημήτρης. Ένας νεότερος άντρας , φρεσκοπαντρεμένος, εκπαιδευτής υπαλλήλων περί επικοινωνίας, περί ηγεσίας , για μάνατζμεντ και στελέχωση επιχειρήσεων.Αναρωτιέται τι θα γινόταν αν ζούσε μια άλλη ζωή. Πως θα ήταν τα πράγματα αν ήταν αλλιώς .Αν έπαιρνε άλλο βαγόνι στο τρένο της ζωής. Ανήσυχος. Η αποφράδα μέρα γι'αυτόν ειναι όταν ένας εκπαιδευόμενος θα του πάει κόντρα.



Ένα βιβλίο περίεργο στην όψη , μα πολύ όμορφο στο περιεχόμενο. Δεν υπάρχει περίληψη στο οπισθόφυλλο, στην ουσία δεν υπάρχει καν οπθισθόφυλλο καθώς διαβάζεται  από τη μία αλλά και από την ανάποδη.

Λόγος μικροπερίοδος, κοφτός. Σχεδόν ποιητικός σε μερικά σημεία.
Αρκετά διδακτικό με πολλά μηνυματα για τη ζωή. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και σαν βιβλίο αυτοβελτίωσης.Ήταν στιγμές που ένιωθα οτι μου μιλουσε ο πατέρας μου, ο παππούς μου ( ενταξει δεν ειναι τοσο μεγάλος ο πρωταγωνιστης μας) ένας άνθρωπος μεγαλύτερης ηλικίας , πιο σοφός λόγο εμπειρίας , και μου έδινε συμβουλές για να γίνω καλύτερος άνθρωπος μα περισσότερο για να αντέξω και να επιβιώσω σε αυτόν τον κόσμο. Κι από την άλλη ήταν σαν να ακούω παρόμοιες συμβουλές από έναν επαγγελματία. Εναν γνώστη της θεωρίας που προσπαθεί να την προσαρμόσει στην πράξη.

Μου άρεσε. Ήταν όμορφο, τρυφερό και γεμάτο αλήθειες. Ένα βιβλίο που δεν αρκεί να μείνεις σε μια πρώτη ανάγνωση αλλά θα θες να το ανοίγεις ξανά και ξανά και σίγουρα κάθε ανάγνωση θα σου φανερώνει κι από κάτι καινούριο.

Ρ.Σ.

Αολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram


Λίγα λόγια από την έκδοση

Μετά την επιτυχημένη συν- συγγραφή δύο πολύ αναγνωρισμένων και σημαντικών best seller βιβλίων αυτοβελτίωσης,τα οποία συμπεριλαμβάνονται στα προτεινόμενα προς μελέτη συγγράμματα πανεπιστημίων και σχολών εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, ο συγγραφέας επιστρέφει με ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό και συναισθηματικά φορτισμένο διήγημα: μια σκεπτικιστική αφήγηση που θα σε οδηγήσει στο έλεος ή στη λύτρωση , μέσω των πράξεων σου. Συνδυάζοντας αυτοβιογραφικά στοιχεία με μυθοπλασία , τη διήγηση με την αφήγηση , το παρόν καιβτο παρελθόν με το μέλλον, σου δινει την επιλογή να αλλάξεις τον κόσμο σου...

Συνθέτοντας τις οξύμωρες εμπειρίες του από την πιο καλλιτεχνική μετασχολική επιμόρφωση του, τη στρατιωτική εκπαιδευση του στις ειδικές δυνάμεις και την εργασιακή καθοδήγηση μεγάλων ομάδων ανθρώπων σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες,καταθέτει δόγματα αυτοκριτικής, αυτοβελτίωσης , μάνατζμεντ και πωλήσεων , που αριστουργηματικά θα πρέπει να εντοπίσεις μέσα στο παράδοξο τούτο λογοτεχνικό έργο.


Τρίτη 3 Μαΐου 2022

Mexican Gothic


Mexican Gothic
Silvia Moreno- Garcia

Από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος

Ας μου πει κανείς οτι δεν ερωτεύτηκε αυτό το εξώφυλλο μολις το είδε όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Τα χρώματά του, η υφή του αλλά και η εντυπωσιακή εικόνα του , προδιαθέτει τον κάτοχο του οτι πρόκειται να διαβάσει ένα προσεγμένο μυθιστόρημα που μέσα στις σελίδες του θα ταξιδέψει , θα τρομάξει κ γενικά θα βιώσει ένα μαγευτικό και σαγηνευτικό αναγνωστικό ταξίδι. Και το λέω με σιγουριά πως έτσι ακριβώς είναι και οτι δεν πρόκειται να απογοητευτεί.

Έπειτα από ένα γράμμα που λαμβάνει η Νοεμί από την ξαδέρφη της , Καταλίνα, πηγαίνει στην κατοικία της οικογένειας των Ντόιλ για να δει τι συμβαίνει και να την βοηθήσει. Τι από αυτά που λέει η ξαδέρφη της όμως είναι αλήθεια και τί αποκύημα μιας άρρωστης φαντασίας;

Η Νοεμί βρίσκεται "εγκλωβισμένη" στον πύργο των Ντοιλ
στο Ψηλό Μέρος, ένα σπίτι γεμάτο τριξίματα, μούχλα αλλά και περίεργους κανόνες από όπου χωρίς να το καταλάβει αδυνατεί να ξεφύγει, όπως ακριβώς και οι άλλες γυναίκες που βρέθηκαν εκεί στο παρελθόν.

Ένα στοιχειωμένο σπίτι, φαντάσματα , νεκροταφεία, μυστηριώδεις κάτοικοι, θρύλοι ,μύθοι,μυστικά αλλά και περίεργοι θόρυβοι που ακούγονται από τους τοίχους δημιουργούν μια σκοτεινή και ομιχλώδη ατμόσφαιρα , ακριβώς όπως αρμόζει σε ένα βιβλίο της καλής γοτθικής λογοτεχνίας.

" Υπάρχουν " βαριά μέρη " . Μέρη όπου ο αέρας έχει βαρύνει από κάτι κακό,κάτι δαιμονικό.Μερικές φορές είναι ένας θάνατος , ή και κάτι άλλο, ο κακός αέρας όμως μπαίνει στο σώμα σου και φωλιάζει εκεί και σε βαραίνει. Αυτό είναι το πρόβλημα στο Ψηλό Μέρος, στο σπίτι των Ντόιλ"

Το Mexican Gothic είναι τόσο ατμοσφαιρικό , σκοτεινό και μυστηριώδες που σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης νιώθεις την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά. Προσωπικά το απόλαυσα πάρα πολύ, το διάβαζα αργά γιατί ναι μεν δεν ήθελα να τελειώσει αλλά ήθελα και να νιώσω όλα αυτά τα συναισθήματα των ηρώων, να ακούσω τους ήχους και να σχηματίσω τις εικόνες και τα τοπία με τη φαντασία μου. Μέχρι φυσικά να φτάσω στο τέλος και να επιταχύνω την ανάγνωση μου γιατί ήθελα να δω με αγωνία πως θα τελειώσει αυτή η περίεργη ιστορία και τι θα συμβεί με τους πρωταγωνιστές.

Η συγγραφέας έχει καταφέρει να μεταφέρει όλη αυτή την αινιγματική πραγματικότητα που βιώνει η ηρωίδα και μαζί με αυτήν κι ο αναγνώστης προσπαθεί να βρει τις απαντήσεις, να αποκαλύψει τα μυστικά καθηλωμένος και ανήμπορος να βγάλει αυτό το βιβλίο από το μυαλό του. Έχει συνδυάσει το παλιό με το πιο σύγχρονο και την λάμψη του κοσμικού με την ομίχλη και το σκοτάδι του απόκοσμου.

Παράλληλα , είναι αρκετά τα θέματα που πραγματεύεται μεταξύ των οποίων , ο ρατσισμός, η ευγονική, η εργασιακή εκμετάλλευση , ψυχικά νοσήματα, δεισιδαιμονίες αλλά και έμφυλα κοινωνικά στερεότυπα.

"Είναι σημαντικό να διατηρεί κανείς μια τάξη στο σπίτι , στη ζωή του.Η τάξη σε βοηθάει να προσδιορίζεις τη θέση σου στον κόσμο, να αντιλαμβάνεσαι που ανήκεις. Η ταξινομική κατάταξη των ειδών τοποθετεί το κάθε πλάσμα στο σωστό κλαδί. Δεν είναι καλό να ξεχνάει κανείς τη θέση του, ούτε τις υποχρεώσεις του."

Πού σταματάει η φαντασία και πού ξεκινάει η πραγματικότητα ;  Οι ισορροπίες είναι λεπτές και τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο μέχρι και τις τελευταίες σελίδες, όπου η αγωνία κορυφώνεται.

Αγάπησα την ηρωίδα, τη Νοεμί. Ένα κορίτσι που της αρέσει να διασκεδάζει, της αρέσει η κοσμική ζωή και αρνείται να δεσμευτεί με κάποιον άντρα με τον οποίο δεν νιώθει έντονα και παθιασμένα αισθήματα. Από την άλλη κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη γοητεία της.Λάτρεψα το πείσμα της και την αποφασιστικότητα της. Δεν φοβάται να έρθει σε ρίξη με πρόσωπα που άλλοι τρέμουν, χωρίς όμως να χάνει το σεβασμό της και την αυτοσυγκράτηση της. Δεν φοβάται να ρισκάρει , αναγνωρίζει όμως πότε κάνει λάθος και ξέρει πότε πρέπει να κάνει πίσω.
Από τους πιο ωραίους γυναικείους χαρακτήρες που έχω συναντήσει σε μυθιστόρημα τελευταία.

Εν ολίγοις , το Mexican Gothic , είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει το μυστήριο με το υπερφυσικό και τον τρόμο με τον ρομαντισμό. Ένα διαμάντι της σύγχρονης γκόθικ λογοτεχνίας που εμένα με συνεπήρε και το προτείνω και σε εσάς να το αναζητήσετε. Ένας καλός λόγος για να μυηθεί κάποιος σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία και να γίνει πιστός ακόλουθος της.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

Προσπαθεί να με δηλητηριάσει.
Πρέπει να έρθεις να με βοηθήσεις, Νοεμί.
Πρέπει να έρθεις να με σώσεις!
Όταν η Νοεμί Ταμποάδα παίρνει ένα απελπισμένο γράμμα από τη νιόπαντρη ξαδέλφη της, η οποία την εκλιπαρεί να τη σώσει από έναν μυστηριώδη κίνδυνο, είναι ολοφάνερο ότι κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Οι σικ τουαλέτες της Νοεμί και το άψογο κραγιόν της ταιριάζουν περισσότερο σε κοκτέιλ πάρτι παρά σε ερασιτέχνη ντετέκτιβ, φεύγει όμως αμέσως για το απομακρυσμένο αρχοντικό στην ύπαιθρο του Μεξικού.
Έξυπνη και ανυποχώρητη, η Νοεμί διαθέτει ακλόνητη βούληση, και δεν φοβάται τίποτα. Ούτε τον νέο, απειλητικό και ταυτόχρονα σαγηνευτικό, σύζυγο της ξαδέλφης της, τον Βέρτζιλ Ντόιλ, ούτε τον πατέρα του, Χάουαρντ, τον υπέργηρο πατριάρχη που φαίνεται συνεπαρμένος από τη Νοεμί, ούτε καν το ίδιο το σπίτι, το οποίο αρχίζει να εισβάλλει στα όνειρά της με οράματα βουτηγμένα στο αίμα και την καταστροφή.
Μαγνητισμένη από τον τρομακτικό και, παρόλα αυτά, σαγηνευτικό κόσμο του παλιού αρχοντικού, η Νοεμί δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει ότι της είναι αδύνατον ν' αφήσει αυτό το αινιγματικό σπίτι. 






Τετάρτη 27 Απριλίου 2022

Ανεπαρκείς καθώς και Ράθυμοι

Ανεπαρκείς καθώς και Ράθυμοι - Θοδωρής Καρανικόλας

Από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή 

Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη και βασίζεται σε έργο του συγγραφέα που είχε εκδοθεί στο παρελθόν (αλλά σε μια πιο βελτιωμένη έκδοση ) και την συνέχεια του,που εκδίδεται για πρώτη φορά. 

Είναι σύγχρονο, είναι αληθινό, είναι απολαυστικό.Οι ηρωες του πολλοί.Ίσως λίγο περισσότεροι από ότι θα έπρεπε για τα δικά μου γούστα. Δεν το κρύβω πως πήγα μερικές φορές πίσω μπρος για να θυμηθώ τα ονόματα. Οι πρωταγωνιστές όμως ειναι 4 φίλοι.Μια παρέα φιλων που προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά.Αγανακτισμένοι , απεγνωσμένοι κι απογοητευμένοι προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια χώρα εξαντλημένη και στεγνή από προσφορές εργασίας και προοπτικές εξέλιξης , οι οποίες όμως στο παρελθόν παρέχονταν απλόχερα και αφειδώς. 

Ο συγγραφέας πιάνει ακριβώς τον παλμό των νέων ,οι οποίοι κατά την περίοδο των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης ήταν οι πιο ζημιωμένοι. Γεμάτοι πτυχία και προσόντα βρέθηκαν overqualified για τις ελάχιστες προσφερόμενες θέσεις εργασίας. 

Ο Θοδωρής Καρανικόλας , καταδεικνύει και καταδικάζει ολα τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας. Με μια γλώσσα απλή, σύγχρονη, νεανική, γίνεται φωνή για πολλούς νέους της χώρας μας.Φυσικά , οι χιουμοριστικές πινελιές δεν μπορούν να λείπουν από ένα τέτοιο βιβλίο καθώς πώς αλλιώς θα παρουσιαστούν όλες αυτές οι πραγματικά κωμικοτραγικές καταστάσεις που ζήσαμε εκείνα τα χρόνια. 

Ο τίτλος του, ειρωνικός.Οι ανεπαρκείς και οι ράθυμοι δεν είναι άλλοι από τους νέους αυτούς που τρέχουν με τα βιογραφικά στα χέρια αναζητώντας μια δουλειά. Νέοι που όμως δεν έχουν σταματήσει να ονειρεύονται, να ερωτεύονται και να διασκεδάζουν. 

Από το βιβλίο αυτό δεν απουσιάζει ούτε η μουσική.Οι σελίδες του είναι γεμάτες από στίχους τραγουδιών του παρελθόντος αλλά και πιο σύγχρονες που συντροφεύουν τον αναγνώστη σε αυτό το ταξίδι δίνοντας μια νότα πιο νοσταλγική. 

Χαμηλός βασικός μισθός, "μαύρη" εργασία,εργασιακή εκμετάλλευση από τη μία και ανεργία από την άλλη. Αυτό δεν είναι μυθοπλασία , μα παρουσίαση μιας πραγματικότητας , δυστυχώς. Το βιβλίο είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα ,όμως ο συγγραφέας ασκεί και την κριτική του στις κυβερνήσεις που έφεραν την χώρα σε τέτοια κατάσταση, δίνοντας και μια πολιτική χροιά στο ανάγνωσμα αυτό. 

Τι είναι όμως αυτό που κάνει το συγκεκριμένο βιβλίο να διαφέρει από άλλα του είδους; Τι διαφορετικό έχει να πει πέρα από μια ιστορία που διαδραματίζεται στην περίοδο της κρίσης; Το βιβλίο αρχίζει και παρουσιάζει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον την στιγμή που μετά τη μέση αρχίζουν οι ανέλπιστες ανατροπές που με ξάφνιασαν καθώς καθόλου δεν τις περίμενα. 

Τα θύματα παίρνουν το νόμο στα χέρια τους. Γίνονται οι ίδιοι τιμωροί και αποδίδουν τη δικαιοσύνη που ζητούν. Οι κοινωνικές ανισότητες,αδικίες, γνωριμίες και συμφέροντα φαίνονται ξεκάθαρα και σε αυτήν την περίπτωση. Το βιβλίο είναι πλούσιο από γεγονότα και ιστορίες. Ιστορίες από το παρόν αλλά και από το παρελθόν. Επιπλέον είναι γεμάτο από εικόνες από τις γειτονιές της Αθήνας , με τις οποίες ο αναγνώστης νιώθει οτι βρίσκεται ακριβώς εκεί, πλάι στους πρωταγωνιστές.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

"Δύο γενιές μετά και σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε. Όσοι δεν γίνονται και δεν θα γίνονται υπηρέτες του συστήματος, όσοι δεν ξεπουλάνε και δεν θα ξεπουλάνε την προσωπικότητα και την ψυχή τους για μια ψήφο ή για ένα μεροκαματάκι, όπως όλοι εμείς εδώ, θα
χαρακτηρίζονται πάντα "ανεπαρκείς, καθώς και ράθυμοι'".

Τέσσερις φίλοι, ο Θάνος, ο Μπάμπης, ο Στέλιος και ο Σπύρος, προσπαθούν να παλέψουν και να αντισταθούν στο νέο τοπίο που ξεδιπλώνεται στην Ελλάδα του 2010, λίγο πριν την υπογραφή του πρώτου μνημονίου και την επιτήρηση της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η μουσική, η παρέα, οι συναντήσεις τους τούς βοηθούν να ξεχάσουν, όχι να αντιδράσουν. Πράξεις αντίδρασης χαρακτηρίζουν μόνο τις "στοχοποιήσεις" τους, μια -κατ' αυτούς- μορφή τιμωρίας που πραγμα-τοποιούν ενάντια σε όσους φροντίζουν με τη στάση τους να συντηρηθεί το υπάρχον σύστημα στην αγορά και τη ζήτηση εργασίας. Κάποια ανύποπτη στιγμή όμως, και ενώ προκύπτουν ορισμένες διχογνωμίες σχετικά με τους τρόπους δράσης της ομάδας τους, το παρελθόν και οι ανοιχτοί λογαρια-σμοί του θα μπλεχτούν ανάμεσά τους και η Ιστορία θα θελήσει να επαναληφθεί και ως φάρσα και ως τραγωδία.
Πέντε χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 2015, εν μέσω δημοψηφίσματος, capital controls και την απειλή της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη να έχει διχάσει την ελληνική κοινωνία, ο καθένας από την παρέα έχει χαράξει διαφορετικό δρόμο. Ωστόσο, μια απροσδόκητη γνωριμία, μια αποκάλυψη, ένα μυστηριώδες γεγονός, αλλά και το παρελθόν, που δεν έχει κλείσει οριστικά τις εκκρεμότητές του απέναντι τους, θα τους αναγκάσουν να ξαναβρεθούν, να αναρωτηθούν για τον εαυτό τους και να αναθεωρήσουν.
Ένα βιβλίο που ενώνει δύο κρίσιμες περιόδους της Νεοελληνικής Ιστορίας και έχει την απαρχή του στην άνοιξη του 1941, λίγο πριν τη γερμανική εισβολή.
Μια ιστορία για την απότομη προσγείωση και τον ανηφορικό αγώνα μιας γενιάς που έμαθε στα δύσκολα την πιο ακατάλληλη στιγμή.

"Η ζωή που μένει"

 "Η ζωή που μένει"

Jean Paul Didierlaurent



Η Μανέλ είναι οικιακή βοηθός που δουλεύει σε σπίτια ηλικιωμένων για 48 λεπτά της ώρας. Σε άλλα είναι τυπική σύμφωνα με τους κανονισμούς και σε άλλα κάτι παραπάνω από οικιακή βοηθός.

Ο Αμβρόσιος είναι γιος βραβευμένου γιατρού και εργάζεται ως ταριχευτής.

Η Μανέλ ασχολείται με τους ζωντανούς ενώ ο Αμβρόσιος, όπως ένας ταχυδακτυλουργός, φροντίζει να σβήσει από τους νεκρούς τα σημάδια του θανάτου.

Οι δύο ήρωες πλαισιωμένοι από έναν δευτερεύοντα χαρακτήρα, τη γιαγιά του Αμβρόσιου, Μπετ και τον Σαμουήλ που φροντίζει η Μανέλ, θα έρθουν κοντά. 

Οι τέσσερις αυτοί χαρακτήρες αλληλεπιδρούν χαρίζοντας στον αναγνώστη μια απολαυστική ιστορία.

Ευχάριστο, καλογραμμένο, με φυσικούς διαλόγους και αρκετό χιούμορ "Η ζωή που μένει" είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και με ευχαρίστηση.

Μέσω των χαρακτήρων του, ο συγγραφέας θίγει θέματα, όπως τα γηρατειά και τη μοναξιά, τη φροντίδα των ηλικιωμένων, την αγάπη και την ευθανασία. Θέματα ανθρώπινα που μας αφορούν όλους, θέματα μακάβρια, γραμμένα ωστόσο με τέτοιο τρόπο, ώστε να αφήνουν μια νότα αισιοδοξίας.

Με τα μάτια του Αμβρόσιου ο αναγνώστης θα απενοχοποιήσει τον θάνατο.

Με τα μάτια της Μανέλ "θα δει" και θα αναρωτηθεί για μια διαφορετική διαχείριση της ζωής που τού απομένει.

Μ.Κ

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram


Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

"Ταχυδακτυλουργοί, Αμβρόσιε, αυτό είμαστε μονάχα" του επαναλάμβανε ασταμάτητα. "Τίποτε περισσότερο από ταχυδακτυλουργοί, που πρέπει να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει πως όλα παγώνουν από τη στιγμή που χτυπάει ο θάνατος. Μπούρδες. Η ζωή δε σταματάει με τον θάνατο, το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει".

Η Μανέλ είναι οικιακή βοηθός, ασχολείται με τους ζωντανούς, ο Αμβρόσιος είναι ταριχευτής, ωραιοποιεί τον θάνατο. Ο γερο-Σαμουήλ, ζωντανός που προετοιμάζει τον θάνατό του, είναι ο άνθρωπος-κλειδί στη γνωριμία τους, μετά από μια σειρά απίστευτων τυχαίων συμβάντων. Μαζί ξεκινούν ένα εξωφρενικό road trip με νεκροφόρα, σε αναζήτηση μιας αμφίβολης ανατροπής που θα μπορούσε να αποτρέψει τη μοιραία κατάληξη που έχει εξαγγελθεί. Οι παρέες των ηλικιωμένων, τα γηροκομεία, η αναπόφευκτη κατάρρευση των σωμάτων, ο θάνατος, το νεκροτομείο... Ο συγγραφέας του Αφηγητή του πρωινού τρένου συνθέτει εδώ, με υλικό κάποια από τα πιο δύσκολα στάδια της ζωής μας, έναν αισιόδοξο και απίστευτα αναζωογονητικό σύγχρονο μύθο, έναν ύμνο στον άνθρωπο, κατ' εικόνα του ήρωά του, του Αμβρόσιου, του ταριχευτή που αγαπά αληθινά τους ζωντανούς.



Δευτέρα 25 Απριλίου 2022

"Ο βιβλιοπώλης του Σελινούντα"

 "Ο βιβλιοπώλης του Σελινούντα"

Roberto Vecchioni


Σε ένα χωριό της Σικελίας, τον Σελινούντα, οι λέξεις έχουν ξεχαστεί. Οι κάτοικοι επικοινωνούν με χειρονομίες και με τις λιγοστές λέξεις που τους έχουν απομείνει. Και ο Σελινούντας δεν έχει πια όνομα αφού δεν μπορεί κανένας να το πει.

Μόνο ο Νικολινο γνωρίζει τις λέξεις. Μπορεί ακόμα να μιλάει και μας διηγείται την ιστορία του τόπου, της αγάπης του για την Πετούνια και του βιβλιοπώλη που ήρθε στον Σελινούντα. Ο βιβλιοπώλης δεν πουλάει τα βιβλία του αλλά τα διαβάζει δυνατά για να τα ακούσουν όλοι. Σα γητευτής που προσπαθεί να μαγέψει τους ακροατές. Συνειρμικά έρχεται στον νου το παραμύθι των Γκριμ "Ο αυλητης του Χαμελιν".

Ο συγγραφέας επιλέγει αποσπάσματα από μεγάλους κλασικούς συγγραφείς, όπως ο Σοφοκλής, ο Fernando Pessoa, ο Δάντης, ο Σαίξπηρ δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο τη μαγεία των λέξεων, που η μίξη τους δημιουργεί ιστορίες.

Και, ενώ διαβάζουμε για μια δυστοπική κοινωνία, ο αναγνώστης θα βρει σίγουρα στοιχεία της εποχής του στο βιβλίο.

Ο συγγραφέας περιγράφει τον φόβο της επικοινωνίας, του διαφορετικού, της συζήτησης. Τον φόβο της αντιπαράθεσης και της έκφρασης. Γιατί ζούμε στην εποχή που όλα γίνονται γρήγορα, βιαστικά, που επικοινωνούμε με συντομεύσεις, με emoticons πίσω από την "ασφάλεια" μίας οθόνης.

Στο βιβλίο τονίζεται η αξία των λέξεων της λογοτεχνίας και της επικοινωνίας στον ψυχισμό των ανθρώπων.

Μ.Κ

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram


Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

"Ο Σελινούντας είναι ο κόσμος, είναι μια τάξη που την ορίζουν κινήσεις γλύκες και ήρεμες, μια αρχέγονη λιτότητα που αδυνατεί ν' αναμετρηθεί με τη γενική παγκόσμια τρέλα.

Ο Σελινούντας είναι μια σκηνή στην έρημο, όπου είσαι ή βοσκός ή καμήλα δεν είναι το παλάτι της Βαβυλώνας ούτε η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Μόνο από μια τέτοια σκηνή μπορεί να προέλθει κάτι που να φέρνει την αλήθεια, γιατί ο Σελινούντας δεν είναι φιλοσοφική αλληγορία, ούτε εικονική, πόσο μάλλον ταξική είναι η ιστορία καθαυτή".

Σ' ένα χωριό της Σικελίας, οι κάτοικοι έχουν ξεχάσει τις σημασίες των λέξεων. Μόνο ο Νικολίνο τις θυμάται και διηγείται τα γεγονότα που οδήγησαν τον τόπο του σ' αυτή την παράδοξη κατάσταση.

Σε τι οφείλει το προνόμιο της μνήμης ο Νικολίνο; Ως παιδί, γνωρίζεται μ' έναν βιβλιοπώλη που καταφτάνει στον Σελινούντα. Ο μυστηριώδης αυτός άνθρωπος ανοίγει ένα βιβλιοπωλείο όχι για να πουλάει τα βιβλία του, αλλά για να τα διαβάζει στους άλλους. Πολλοί ντόπιοι δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι τον ξένο και τον αποκαλούν δαίμονα.

Το παράξενο παραμύθι που στήνει ο Roberto Vecchioni είναι μια σύγχρονη παραβολή για τη διαφορετικότητα και για τη δύναμη της δίψας για μάθηση ενάντια στην άγνοια.

Η Αθέατη Ζωή της Άντι Λαρί




Η Αθέατη Ζωή της Άντι Λαρί - Victoria Schwab 

Από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ SEΛINI 

"Η Αντελίν είναι πια δεκαέξι χρονών και όλοι μιλούν γι'αυτήν σαν να είναι ένα καλοκαιρίατικο λουλούδι, κάτι που πρέπει να κόψεις και να βάλεις σε ένα βάζο, κάτι που προορίζεται μονάχα να ανθίσει και μετά να σαπίσει.Η Αντελίν έχει αποφασίσει ότι προτιμά να μοιάζει με δέντρο.Αν πρέπει , οπωσδήποτε, να βγάλει ρίζες, θα προτιμούσε να αγριέψει αντί να κλαδευτεί,θα προτιμούσε να στέκεται μόνη και να μεγαλώνει κάτω από τον ανοιχτό ουρανό.Αυτό είναι καλύτερο από τα καυσόξυλα ,που κόβονται μόνο και μόνο για να καούν στο τζάκι κάποιου άλλου." 

Η Αθέατη Ζωή της Άντι Λαρί 
είναι ένα βιβλίο , που σε κερδίζει από το οπισθόφυλλο ακόμα. Η πρωτότυπη υπόθεση του αλλά και η ενδιαφέρουσα ιστορία του είμαι σίγουρη πως ιντριγκάρει τον κάθε αναγνώστη κανοντας τον απλά να επιθυμεί να το διαβάσει. Έτσι τουλάχιστον συνέβη με εμένα! 

Το ευτυχές είναι οτι δεν στέκεται σε ένα ενδιαφέρον οπισθόφυλλο με μια πολλά υποσχόμενη υπόθεση αλλά είναι κι ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί , παρά τις 700 περίπου σελίδες του. 

"Μην προσεύχεσαι ποτέ σε θεούς που ανταποκρίνονται στις προσευχές μετά το πέσιμο της νύχτας"
Και πρόσεχε τι εύχεσαι , θα προσθέσω εγώ. 

Δεν πιστεύω οτι υπάρχει κανείς που να μην φοβάται το θάνατο. Που δε θα ήθελε να ζήσει όσο περισσότερο μπορεί, μέχρι να χορτάσει τη ζωή , να απολαύσει όλα αυτά τα όμορφα που έχει να του δώσει. Όμως μια ζωή ελεύθερη, μακριά από δεσμεύσεις κι από καταπιέσεις γιατί αλλιώς τι νόημα θα έχει;
Είναι άραγε ιδανική μια τέτοια προοπτική; Αν μη τι άλλο ακούγεται σαν μια δελεαστικη προσφορά.
Αυτή τη συμφωνία έκανε η Άντι Λαρί με το διάβολο με αντάλλαγμα, τι αλλο φυσικά , την ψυχή της. 

"Έχουν περάσει τριακόσια χρόνια , κι ακόμα, κάπου βαθιά μέσα της , ένα κομμάτι της φοβάται μήπως ξεχάσει. Έχουν υπάρξει και φορές που ευχόταν η μνήμη της να ήταν πιο ασθενής, φορές που θα έδινε τα πάντα για να υποδεχτεί την τρέλα και να εξαφανιστεί . Η δυνατότητα να χάσεις τον εαυτό σου είναι ο πιο ήπιος δρόμος" 

Τριακόσια και πλεον χρόνια περιπλανιέται σε αυτόν τον κόσμο χωρίς κανένας να τη θυμάται. Όταν ξάφνου γνωρίζει έναν μυστηριώδη τύπο που της προσφέρει αυτό που κανείς άλλος δεν μπόρεσε. Την θυμάται! 

"Εχει δει τον εαυτό της να γλιστράει μέσα από τα μυαλά όσων γνώριζε και αγαπούσε, όπως ο ήλιος γλιστράει πίσω από ένα σύννεφο, εχει δει κάθε σημάδι , που έχει επιχειρήσει να αφήσει, να χάνεται και να σβήνεται." 

Το βιβλίο ταξιδεύει τον αναγνώστη αρκετά πίσω στο χρόνο μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν. Τον ταξιδεύει όμως μέσα από μεταφυσικά μονοπάτια προσφέροντας αρκετές φιλοσοφικές αναζητήσεις ενώ ταυτόχρονα προκαλεί και αρκετούς ρεαλιστικούς και σύγχρονους προβληματισμούς. 

Ένα βιβλίο τέτοιου όγκου , μπορεί να αποτρέψει κάποιους να το ξεκινήσουν. Εμένα όμως, τα πολυσέλιδα βιβλία , ειδικά όταν οι σελίδες τους δεν γεμίζουν με φλυαρίες, όπως εδώ, είναι τα καλύτερά μου. Με βοηθούν να εισχωρήσω τελείως στον φανταστικό τους κόσμο, να δεθώ με τους ήρωές τους και να διανύσω μαζί τους ένα ανεπανάληπτο ταξίδι στο χρόνο αλλά και στο χώρο! 

Η συγγραφέας εχει καταφέρει να παντρέψει τη μαγεία και την ατμόσφαιρα ενός μυθιστορήματος εποχής, με τον ρεαλισμό ενος πιο σύγχρονου αναγνώσματος. Παρόλο που το θέμα του θα μπορούσε να μετατρέψει το βιβλίο σε "βαρύ",βλέπουμε με ευχαρίστηση πως η απλή γλώσσα, τα μικρά κεφάλαια και οι ενδιαφέρουσες περιπέτειες της πρωταγωνιστριας, οπως επισης και οι αληθοφανείς και σύντομοι διάλογοι βοηθάνε ωστε να μπορεί κανείς να το απολαύσει. Κυλάει ευκολα,διαβάζεται ευχάριστα,είναι τρυφερό,αγαπησιάρικο και δεν κουράζει. 

Ο αναγνώστης συντροφεύει την Άντι Λαρί κατά τη ζήση της στην αιωνιότητα και μαζί της ζει τους έρωτές της,τα ταξιδια της, τις εμπειρίες της , επαναστατικές ανακαλύψεις,πολέμους, πανδημίες, δυσάρεστες αλλά κι ευχάριστες στιγμές. 

Ένα βιβλίο για το στίγμα μας που αφήνουμε πάνω σε αυτή τη γη κατά την διαρκεια της ζωής μας. Για την αναγκαιότητα των τεχνών αλλά και των ανθρώπων του περιβάλλοντος μας, των αγαπημένων μας και των αναμνήσεών μας. 

Για το ασηκωτο βάρος του να πρέπει να κρύβεις την αλήθεια αλλά και για τον πόνο της λήθης.Πως θα ήταν άραγε η ζωή μας εαν δεν μπορούσαμε να ανοιχτούμε πραγματικά σε έναν άνθρωπο , να μας καταλάβει , να δει όλα αυτά που κρύβουμε μέσα μας και να μας νιώσει; 

Το βιβλίο , μέσα στην φανταστική του ιστορία, κρύβει πολλές αλήθειες για τη ζωή , το θάνατο και την αθανασία. Για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τις αληθινές αξίες της ζωής και τα πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους, ολοκληρωμένους και φυσικά, ελεύθερους.Για τον χρόνο μας πάνω στη γη, που είναι άγνωστα εάν είναι πολύς ή λίγος, μα ξέρουμε πως κάθε στιγμή είναι σημαντική και πρέπει να την κάνουμε να αξίζει! 

" Οι ιδέες είναι ευρύτερες από τις αναμνήσεις. Μοιάζουν με αγριόχορτα.Βρίσκουν πάντα τον τρόπο να ξεπετάγονται."


Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram


Οπισθόφυλλο

Γαλλία, 1714. Σε μια στιγμή απόγνωσης, μια νεαρή κοπέλα κλείνει συμφωνία με τον διάβολο. Θα ζει για πάντα, αλλά με ένα αντίτιμο· όσοι τη γνωρίζουν, θα την ξεχνούν την ίδια, κιόλας, στιγμή.
Έτσι ξεκινά η περιπετειώδης και παράδοξη ζωή της Άντι Λαρί. Ως νέα γυναίκα διατρέχει τις ηπείρους και τους αιώνες, την τέχνη και την ιστορία, εξερευνώντας μέχρι πού είναι ικανή να φτάσει, ώστε να αφήσει το αποτύπωμά της στον κόσμο. Όμως, όλα θα αλλάξουν, σχεδόν 300 χρόνια μετά, όταν η Άντι θα γνωρίσει αναπάντεχα, σε ένα απόμερο βιβλιοπωλείο, έναν νεαρό άντρα κι εκείνος δεν θα ξεχάσει το όνομά της. 

Διακρίσεις:
NEW YORK TIMES BESTSELLER
USA TODAY BESTSELLER
NATIONAL INDIE BESTSELLER

Ο Τρομάρας & Η Θάλασσα

Η θάλασσα - Ανδρέας Καρκαβίτσας Απόδοση : Κώστας Πούλος Εικονογράφηση : Αχιλλέας Ραζής Ο Τρομάρας - Γεώργιος Βιζυηνός Απόδοση : Κώστας Πούλο...