Ιχνηλασία

Ιχνηλασία - Αθηνά Ιωάννου

Από τις εκδόσεις συρτάρι

Ο λόγος που απολαμβάνω να διαβάζω ποίηση είναι όλα εκείνα που με κάνει να  νιώθω και όλα εκείνα που ο ποιητής μου μεταφέρει από τον ψυχισμό του.Για τον ίδιο λόγο μου φαίνεται πολύ δύσκολο να γράφω κριτική για τις ποιητικές συλλογές.

Η ιχνηλασία είναι μια ποιητική συλλογή που αποτελείται από 36 αυτοτελή ποιήματα, σε ελεύθερο στίχο, στην οποία η Αθηνά Ιωάννου καταθέτει ένα κομμάτι από την ψυχή της.

Δεν την γνωρίζω , αλλά νιώθω πως μέσα στην συλλογή αυτή υπάρχει κάτι από τον εαυτό της. Και ταυτόχρονα κάτι κι από τον δικό μου εαυτό, κι από εσάς κι από όλους μας. Είναι μαγικό πώς μπορεί κανείς να σε αγγίξει μέσα από μερικές μόνο γραμμές.

Η ιχνηλασία είναι μια ποιητική συλλογή της οποίας επίκεντρο είναι ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος που αγαπά, που ερωτεύεται , που δακρύζει, που πασχίζει καθημερινά να ζήσει αξιοπρεπώς και αφήνει το στίγμα του πάνω στη γη  μέχρι να έρθει η στιγμή που θα πεθάνει.

Θνησιγενές

Σαν απ'τα σπάργανα ακόμη
φιλάσθενο
τούτο το βρέφος.
Του προσώπου η ασχήμια και των μελών η ατέλεια
που θα το αφήσουν σακάτη.
Ανυπεράσπιστο βρέφος,
σε ποια σπηλιά να κρυφτείς,
την κραυγή ν'αποφύγεις,
την υγειά σου να βρεις κι ορθόνα σταθείς
αφού πρώτα με τα δικά σου ( κι ύστερα με των άλλων)
θηρία παλέψεις;
Γιατί καιρό πολύ δεν έχεις.
Καταδικασμένο απ'τη γέννηση σε ποινή θανατική.
Γιατί τον νου των ανθρώπων δε θ'αντέξεις,τον σκοτεινό.
Τον καιρό τον άτεγκτο.
Την ορφάνια σου.

Ο τίτλος του βιβλίου μοιάζει τόσο ταιριαστός και αντιπροσωπευτικός για αυτό που πρόκειται να αντιμετωπίσει κάποιος μόλις ανοίξει τις σελίδες του. Ο αναγνώστης γίνεται αποδέκτης ενός βομβαρδισμού συναισθημάτων καθώς  αναζητάει τα ίχνη που θα τον οδηγήσουν στην ολοκλήρωση.

Ένα γλυκόπικρο ταξίδι , γεμάτο από αντιθέσεις.Η ζωή και ο θάνατος,η λύπη και η χαρά , η αρχή και το τέλος.Αντιθέσεις μέσα από τις οποίες η ποιήτρια αποτυπώνει τη ροή της ζωής.

Δεν ξέρω αν φταίει η χρονική στιγμή που ήρθε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο, οι συγκυρίες ή η διάθεσή μου, πάντως θα πω πως μερικοί από τους στίχους που διάβασα στο εσωτερικό του ήταν ό,τι καλύτερο διάβασα τελευταία.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

Η γλώσσα των ενηλίκων δεν μπορεί να μιλήσει.
Περιγράφει με εξαιρετική ακρίβεια,
επικρίνει με μοναδική σκληρότητα,
αναλύει σε βάθος.
Η γλώσσα των ενηλίκων ενδύει με χρυσόσκονη
τα παιδικά όνειρα,
καταβαθρώνει τις συνειδήσεις.
Κι ύστερα
εμπλουτίζει τις ονειρώξεις.
Κι όταν αγαπά, δεν μπορεί να μιλήσει.
Σαν βρέφος η γλώσσα αυτή. 

Άκου!

Άκου! Αντανακλάσεις της μουσικής και του ήχου στη θεατρική σκηνή.

Πίτερ Μπρουκ

Από τις εκδόσεις συρτάρι

Γνωρίζετε για την ύπαρξη αυτού του βιβλίου; Αν όχι, χαίρομαι πολύ που θα σας το συστήσω εγώ.

Αρχικά, επιτρέψτε μου να γράψω λίγα λόγια για το βιογραφικό του συγγραφέα, του Πίτερ Μπρουκ. Μερικά πράγματα που βρηκα σκαλίζοντας στο ιντερνετ.

Άγγλος σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου, ο οποίος είχε τη βάση του στη Γαλλία από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Γεννημένος το 1925, απεβίωσε στις αρχές του προηγούμενου μήνα , σε ηλικία 97 ετών.Έχει υπάρξει θεατρολόγος,σεναριογράφος,συγγραφέας,αυτοβιογράφος, διευθυντής όπερας και έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία για τα έργα του.

Άκου! Μία μόνο λέξη και μάλιστα στην προστακτική. Αλλά ας αναρωτηθούμε πόσες είναι οι φορές που αρκεί μόνο να ακούσουμε; Χωρίς να μιλάμε, χωρίς να πρέπει να πούμε ή να κάνουμε τα δικά μας; απλά να σταματήσουμε και να ακούσουμε και μερικές φορές να απολαύσουμε άλλες να κατανοήσουμε.

Από τις πρώτες σελίδες μου γεννήθηκαν μερικά ερωτήματα.Καταρχάς σε ποιούς απευθύνεται αυτό το βιβλίο; Σε μουσικούς , σε ηθοποιούς; σε ανθρώπους της τέχνης; Μα εγώ δεν είμαι τίποτα από αυτά. Έπειτα κατάλαβα πως απευθύνεται σε όλους μας. Σε καλλιτέχνες, σε γονείς,δασκάλους, σε νέους αλλά και μεγαλύτερους γιατί τα μηνύματα που περνάει είναι για όλους και ο καθένας από εμάς μπορεί να κάνει την αναγωγή στα προσωπικά του βιώματα.

Τι είναι εντέλει αυτό το βιβλίο; είναι βιογραφία; είναι βιβλίο αυτοβελτίωσης; είναι απλά ένα βιβλίο για την δημιουργία ,την παράδοση,για τις τέχνες και τη μουσική;

Τελικά , κατέληξα πως είναι λίγο από όλα. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο μουσική, ήχους και αρμονία που μας προτρέπει να ακούσουμε αλλά κυρίως μας προτρέπει να νιώσουμε και να αισθανθούμε. Ένα βιβλίο που διαβάζεται με όλες τις αισθήσεις.Ένα βιβλίο από έναν σπουδαίο θεατρικό σκηνοθέτη μου μας παραθέτει τις γνώσεις του και τις εμπειρίες του κι εμείς αν τον "ακούσουμε" μόνο κερδισμένοι μπορούμε να βγούμε.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

"Άκου!

Σ' αυτήν τη συλλογή κειμένων, ο παγκοσμίου φήμης σκηνοθέτης Πήτερ Μπρουκ προσφέρει μια μοναδική και προσωπική ματιά στον ήχο και την τέχνη της μουσικής - από τον εκπληκτικό αντίκτυπο των μιούζικαλ του Broadway στο διάσημο έργο του "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" - κι από το δέλεαρ των χειροκροτημάτων μέχρι τον υπέρτατο κενό χώρο: τη σιωπή". [Nick Hern Books, London 2019)

"Κάθε έργο του Πήτερ Μπρουκ είναι σαν τεράστιος μεγεθυντικός φακός. Μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε με κάθε λεπτομέρεια τον άνθρωπο και βασικά θέματα της ανθρωπότητας". [Μάκης Προβατάς, Συνέντευξη του Πήτερ Μπρουκ στο Βήμα της Κυριακής, Αθήνα 2016)

Όπως ανακάλυψε ο Ορφέας, κάθε ζώο μπορεί να ανταποκριθεί στον ήχο. Για εμάς τους ανθρώπους, το ζωτικό ερώτημα είναι: "Ποιους ήχους;", "Ποια μουσική;" Σ' αυτό το βιβλίο θα προσπαθήσουμε να εξερευνήσουμε μαζί το άπειρο εύρος των εμπειριών που δύνανται μερικές φορές να μας αγγίξουν βαθιά ή να μας αφήσουν τελείως αδιάφορους.

Με διαρκή πειράματα και αυτοσχεδιασμούς, σκληρή εργασία και αστείρευτη έμπνευση, το Θέατρο για τον Μπρουκ φτάνει σε δρόμους που μπορεί να ανακαλέσει την αρχαία τελετουργική του διάσταση, μέσα από την ενεργητική φαντασία, το αίσθημα της φευγαλέας ελευθερίας -κάθε φορά που μετουσιωνόμαστε- και το άκουσμα της ιερής Σιωπής. 

δέρμα νερού

δέρμα νερού - Μένιος Καραγιάννης

Από τις εκδόσεις συρτάρι

Ο Μένιος Καραγιάννης, πήρε τις μνήμες του, τις αναμνήσεις του,τις εμπειρίες του και τις μετέτρεψε σε ποίηση. Μια ποίηση διαφορετική ,ας μου επιτραπεί να τη χαρακτηρίσω έτσι. Χωρίς ρίμες και όχι εύκολη. Κατά κάποιο περίεργο όμως τρόπο, ένιωθα οτι με καλούσε να τη διαβάσω πολλές φορές και κάθε φορά να εντοπίζω σημεία στα οποία ήθελα να σταθώ.

" Το καλοκαίρι τελείωσε
κι ας είναι ακόμα εδώ
όπως εσύ
με κουστούμι παρουσίας"

Απευθυνόμενος στο μεγαλύτερο μέρος σε β ' πρόσωπο , το άτομο στο οποίο αναφέρεται ζωντανεύει μπροστά στον αναγνώστη ο οποίος γίνεται κοινωνός των πιο προσωπικών του στιγμών και σκέψεων.

Το δέρμα νερού δεν είναι μια ποιητική συλλογή αποτελούμενο από πολλά ποιήματα , μα ενα ενιαίο ποίημα όπου στους στίχους του θα βρει κανείς τον εαυτό του, κάποια στιγμή  από το παρελθόν ή μια εικόνα από το σήμερα. Μια σχέση ανάμεσα σε έναν πατέρα κι έναν γιο, μια σχέση θαυμασμού,αντιπαλότητας, αναγνώρισης και αποδοχής.Μια σχέση που ανέκαθεν έβρισκα γοητευτική και συναρπαστική. Που πάντα έκανα στην άκρη και παρακολουθούσα αθόρυβα γιατί θεωρώ πως είναι η Αχίλλειος πτέρνα και ταυτόχρονα η πηγή δύναμης για έναν άνδρα.

" βαρέθηκα ν'απολογούμαι ήρθε η ώρα
να λογαριαστώ με αποδείξεις
τίποτα δεν μου φταίει σε τίποτα δεν φταίω
στο λυκόφως ορθοπατώ
βαδίζω δρασκελίζω
όμορφα βήματα αβύθιστα"

Ο ποιητής φανερώνει όλο τον εσωτερικό του κόσμο, δεν κρύβει τίποτα, δεν μπορεί άλλωστε είναι το δέρμα του διάφανο σαν το νερό και παίρνει το σχήμα του δοχείου στο οποίο βρίσκεται και αντανακλά το χρώμα από το περιβάλλον.

"δακρύζει ο βράχος για να τρέξει η πηγή
κι εμείς ξεπλένουμε προσόψεις
καταζητούμε εμπρηστές πράξεις συντάσσουμε ληξιαρχικές"

Είναι ρευστός αλλά και εύθραυστος συχνά όμως γίνεται κι ο ίδιος προστάτης, γίνεται πανοφώρι.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο facebook  και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

δέρμα νερού στο χρώμα του χρυσού εφάπτομαι

 βήμα ανάλαφρο στην κόψη του

 ξυραφιού σκοντάφτω να μη βλάψω 

ανάβω ένα κερί γυρίζω μια σελίδα αφουγκράζομαι: στοργικές φυλλωσιές 

ζώο ρουθουνίζει ζώο

 ο χορός της φλόγας 

Αποθερισμός

Αποθερισμός - Μιχάλης Κατράκης

Από τις εκδόσεις συρτάρι

Πόσο αισιόδοξο κι ελπιδοφόρο είναι που όλο και περισσότερες ποιητικές συλλογές εκδίδονται από Έλληνες συγγραφείς. Δεν μπορώ να μην θαυμάσω το ταλέντο και την ικανότητα μερικών ανθρώπων να εκφράζουν όλα αυτά που βιώνουν και νιώθουν μέσα από λίγες μόνο λέξεις και να το μεταδίδουν αυτό στον αναγνώστη. 

"Αποθερισμός" λέγεται η πρώτη ποιητική συλλογή του Μιχάλη Κατράκη που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες μου εκδόσεις συρτάρι και αποτελείται από 42 ποιήματα. 

" Προσκύνα" , του είπε.

Κι εκείνος γονάτισε κι

ευλαβικά ψιθύρισε:

"Θάλασσα". 

Πρωταγωνίστρια της ποιητικής συλλογής , η θάλασσα. Η θάλασσα που έχει μια μαγική ικανότητα , να εμπνέει , να ηρεμεί , να κανει τους ανθρώπους να ερωτεύονται , να δείχνουν πιο όμορφοι κι ευτυχισμένοι. 

Με το που ανοίγει κανείς την συγκεκριμένη συλλογή , το δωμάτιο πλημμυρίζει με φως. Εικόνες , μυρωδιές και συναισθήματα ξεχειλίζουν απο τις σελίδες της. 

Αυτό όμως που λάτρεψα εγώ σε  αυτήν την ποιητική συλλογή είναι όλες αυτές οι αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία που ήρθαν στην επιφάνεια. Η ξεγνοιασιά του καλοκαιριού, τα παγωτά, τα μπάνια , η ελευθερία και όλα αυτά που εμείς , οι άνθρωποι της γενιάς μου , ζήσαμε στην παιδική μας ηλικία και θυμόμαστε με νοσταλγία. 

"Τρέχαμε τότε

να προλάβουμε το καλοκαίρι,

οταν το μόνο που

χρειαζόταν,

ηταν να πετρώσουμε

σε μια ακτή,

ελπίζοντας πως

θα πέτρωνε κι εκείνο.

Που να ξέρουμε;

Παιδιά ήμασταν.

Τρέχουν τα παιδιά." 

Το καλοκαίρι είναι προ των πυλών και αυτή η ποιητική συλλογή υπόσχεται να το φέρει ακόμα πιο κοντά. Ένα καλοκαίρι που είναι όμορφο,όλοι μας το αποζητάμε και το αναμένουμε με ανυπομονησία και λαχτάρα σαν μικρά παιδιά αλλά δυστυχώς τελειώνει τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνουμε να το χορτάσουμε. 

" Στο καλό" λοιπόν.

Μόνο, καθώς θα φεύγεις,

θυμήσου να σβήσεις

το ακρογιάλι της εισόδου.

Τις νύχτες χτυπάει

κατευθείαν στα μάτια

κι ίσως ξυπνήσει καμιά ψυχή

μέσα στο καταχείμωνο." 

Ευχαριστώ τον Μιχάλη Κατράκη για το όμορφο ταξίδι που μου χάρισε. Θα κρατήσω αυτήν την ποιητική συλλογή όπως κρατάω ένα άλμπουμ με φωτογραφίες και θα τη φυλάξω γιατί μέσα της κρύβονται τα πιο όμορφα καλοκαίρια μας. 

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

Δε βγαίνω ποτέ με συννεφιά.

Πόσες φορές δε βρέθηκα,

στεγνός μετά τη βροχή,

να γελάω ειρωνικά

εις βάρος εκείνων που

ξέμειναν απερίσκεπτα

κι η μπόρα τούς πρόλαβε

να φιλιούνται

στην άκρη του δρόμου.

Οι ανόητοι. 

Η Βρεφοδόχος

Η Βρεφοδόχος - Χρήστος Αναστασόπουλος

Από τις Εκδόσεις Συρτάρι - Syrtari Publications 

Συρτάρι Εκδόσεις 

Το Δημοτικό Βρεφοκομειο της Πάτρας ιδρύθηκε το 1900 από τον Δημήτριο Σωτηριάδη και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό δίπλα στην εκκλησία του Παντοκράτορα.Συχνά φιλοξενούσε μωρά που γεννήθηκαν εννέα μήνες μετά τη διονυσιακή ζάλη του καρναβαλιού και παραδίνονταν στη βρεφοδόχο.Η βρεφοδόχος που δεν είναι άλλο από ένα καρότσι, στην εσοχή της επιβλητικής πόρτας του βρεφοκομείου. Ένα καρότσι διαφορετικό από τα συνηθισμένα.Ένα καρότσι που δεν κινήθηκε ποτέ από κάποιον πατέρα ή μητέρα αλλά προστάτεψε μικρά βρέφη που εγκαταλείπονταν  εκεί. 

Το βράδυ της 16ης Ιουλίου , μία μάνα αφήνει το μωρό της στο βρεφοκομείο. Για κάποιους είναι ενα συνηθισμένο βράδυ μα για κάποιους άλλους θα είναι η βραδιά των μεγάλων αποφάσεων που θα καθορίσουν όλη τη ζωή τους. 

Το βιβλίο παρά τον μικρό του όγκο , έχει πολύ δυνατό συναισθηματικό φορτίο. Είναι βαθιά φιλοσοφικό και προκαλεί πολλούς προβληματισμούς.

Είναι ένα βιβλίο για βίαιους αποχωρισμούς. Ένα βιβλίο για τον κύκλο της ζωής , από τη γέννηση μέχρι το θάνατο. Ένα ταξίδι που παίρνει μια αναπάντεχη τροπή.Αναπάντεχο όπως και η ίδια η ζωή άλλωστε. Είναι γεμάτο όχι μόνο από εικόνες αλλά και ήχους. Το κουδούνι του βρεφοκομείου, η καμπάνα της εκκλησίας αλλά και οι φωνές των ανθρώπων , η φασαρία των οχημάτων μεταφέρουν τον αναγνώστη ακριβώς στο κέντρο των εξελίξεων. 

Ο Χρήστος Αναστασόπουλος καταπιάνεται με ένα δύσκολο κι ευαίσθητο θέμα. Αυτό της αναδοχής. Ένα θέμα που θέλει προσοχή πως θα το αγγίξει κανείς για να μην γίνει πολύ μελοδραματικός μα και να αποδωθεί ο απαραίτητος σεβασμός προς τους εμπλεκόμενους. Κι εδώ ο συγγραφέας φαίνεται να το αγγίζει με χειρουργική ακρίβεια. Οι ισορροπίες είναι λεπτές μα κατά τη γνώμη μου άριστα δομημένες στην νουβέλα αυτή.Ο συγγραφέας κερδίζει το στοίχημα και παραδίδει στους αναγνώστες μια ιστορία που αξίζει το χρόνο και την προσοχή μας. 

Στο βιβλίο θα συναντήσουμε μητέρες που εγκαταλείπουν το σπλάχνο τους, παιδιά που ψάχνουν τους βιολογικούς γονείς τους και γονείς που δεν μπορούν να εχουν δικά τους παιδιά και υιοθετούν ένα μωρό από το βρεφοκομείο. Ήρωες που συνδέονται μεταξύ τους με τρόπο αριστοτεχνικό. Που η κάθε κίνηση τους ή απόφαση προκαλεί μια αλυσιδωτή αντίδραση στις ζωές των υπολοίπων σαν ντόμινο. 

" Πάντα στις δύσκολες στιγμές,όταν ο χρόνος και οι καταστάσεις πιέζουν , αν θέλουν να επιβιώσουν οι άνθρωποι που μετέχουν σε αυτές , οφείλουν να λειτουργήσουν με αρμονία, ουσιαστική ανταλλαγή και έξυπνο νου." 

Τέλος να πω πως αγαπώ όταν στα βιβλία υπάρχουν διάφορα γνωμικά και προτάσεις που έχουν ειπωθεί από σπουδαίους ανθρώπους των τεχνών.Κι εδώ υπάρχουν διάσπαρτα παντού κι

όχι μόνο στην αρχή του κάθε κεφαλαίου. 

Ένα βιβλίο που ο τίτλος του και το εξώφυλλο σε παραπέμπει σε παλαιότερες εποχές ,αλλα γρήγορα θα διαπιστώσει κανείς πως  το περιεχόμενο του είναι πολύ σύγχρονο. Γραμμένο από έναν άντρα , ένα βιβλίο για την γυναίκα και τη μητρότητα που προσωπικά με άγγιξε πολύ. Δύσκολα θα αφήσει κάποιον ασυγκίνητο.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

Γιατί το σύμπαν είναι μια μήτρα.

Και το δώρο αυτό το έχει κάθε γυναίκα.

Κάθε γυναίκα, από βρέφος μέχρι γερόντισσα, κυοφορεί ένα σύμπαν. Ένα σύμπαν που το προσφέρει σε όποιον ή όποια επιθυμεί. Και που έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να το αρνηθεί σε όποιον ή όποια επιλέξει. Οι γυναίκες κυοφορούν σύμπαντα γιατί απλά δεν γεννήθηκαν μόνο για αυτές. Γεννήθηκαν για τη συνέχεια.

Στην τσέπη σου κρύβεται ένας γίγαντας

 Στην τσέπη σου κρύβεται ένας γίγαντας - Ελένη Ποζιου

Από τις Εκδόσεις Συρτάρι - Syrtari Publications Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας που ήταν προχθές ας προτείνω και μια ποιητική συλλογή που περιστρέφεται ,κυρίως ,γύρω από τη γυναίκα,την μάνα, την ερωμένη ,την κόρη. Την γυναίκα που ανέκαθεν ήταν πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες όλων των τεχνών και εποχών λόγω της ομορφιάς της, των πολλών ρόλων που καλείται να παίξει αλλά και της δύναμης που κρύβει μέσα της. Ποιήματα σε ελεύθερο στίχο , με συμπυκνωμένη δύναμη κι έντονα συναισθήματα.Μια ποιητική συλλογή γεμάτη πάθος και ένταση. Σε μια εποχή που η γυναίκα δίνει αγώνες για να σπάσει τον χαρακτηρισμό "αδύναμο φύλο" έρχεται αυτή η φωνή για να αφυπνίσει και να καταδείξει την αδιαμφισβήτητη δύναμη που κρύβει κάθε γυναίκα μέσα της. Χαίρομαι που η ποιήτρια κατονομάζει αυτή τη δύναμη γίγαντα. Χαίρομαι που ο γίγαντας αυτός κρύβεται στην τσέπη της. Καλά κρυμμένος μα έτοιμος να βγει με την πρώτη ευκαιρία. Μια ποιητική συλλογή που αξιζει να διαβάσεις μονορούφι από την αρχή μέχρι το τέλος μα και να ανατρέξεις στις σελίδες της όποτε το επιθυμήσεις. "Να την φιλάς είναι ένα ρίσκο μπορεί τα χείλη σου να πληγωθουν και να γίνουν φτερά ματωμένα για πουλιά που κάθε άνοιξη θρηνούν την απραξία του χειμώνα" 

Ρ.Σ. Οπισθόφυλλο Συνήθως μόνοι βαδίζουμε. Κάνοντας ανόητους διασκελισμούς, κροταλίζουμε τα πέλματα στο πεζοδρομιο. Ενίοτε συμβαδίζουμε με άλλους, στις διχάλες χωριζόμαστε ή σιωπηρά αποστρέφουμε τις πλάτες

Για να δείτε τη δημοσίευση στο Facebook πατήστε εδώ

Για να δείτε τη δημοσίευση στο Instagram πατήστε εδώ