Εικασία 3ν+1

Εικασία 3ν+1 - Τεύκρος Μιχαηλίδης

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Η εικασία στα μαθηματικά είναι ένα συμπέρασμα ή μια δήλωση που φαίνεται να είναι αληθής όμως δεν έχει ακόμα αποδειχτεί. Όχι , δεν πρόκειται να σας κάνω μάθημα μαθηματικών αλλά να σας μιλήσω για το νέο βιβλίο του Τεύκρου Μιχαηλίδη, που όλοι εμείς οι φανς περιμέναμε με ανυπομονησία.

Μεγάλη θαυμάστρια του συγγραφέα, λάτρης των μαθηματικών αλλά και των μαθηματικών μυθιστορημάτων , θα ομολογήσω πως περίμενα περισσότερα μαθηματικά σε αυτό το αστυνομικό , όπως μας έχει συνηθίσει ο συγγραφέας σε παλαιότερα έργα του. Καταλαβαίνω όμως,πως δεν είναι πολλοί οι "σπασίκλες" σαν κι εμένα οπότε για να μιλήσω για το βιβλίο αυτό θα πω πως είναι ένα ωραίο αστυνομικό που μπορεί να διαβαστεί από όλους, λάτρεις των μαθηματικών ή μη.

Μην ανησυχείτε, πέρα από τον τίτλο και μικρές αναφορές σε όλο το κείμενο , δεν είναι ένα μυθιστόρημα που απαιτεί γνώσεις μαθηματικών για να διαβαστεί αλλά και ούτε πρόκειται να κουράσει με περιττές λεπτομέρειες τον αναγνώστη.

Μια σειρά από στυγερές δολοφονίες διαπράττονται σε ανθρώπους της νύχτας. Τα θύματα έχουν όλα κάτι κοινό. Σχετίζονται με τη χορεύτρια ενός νυχτερινού κέντρου, πρώην φοιτήτρια μαθηματικών η οποία όμως είναι αγνοούμενη από την στιγμή που τα εγκλήματα αποκαλύπτονται. Θύτης ή θύμα άραγε η νεαρή κοπέλα; Στην υπόθεση εμπλέκεται κι ο Κοσμάς, θαμώνας του νυχτερινού κέντρου που βρίσκει παρηγοριά στη συντροφιά της νεαρής χορεύτριας.

Η Όλγα Πετροπούλου, καλείται να λύσει μια υπόθεση που μοιάζει περισσότερο με παζλ , του οποίου τα κομμάτια περιμένουν να ενωθούν για να σχηματιστεί όλη η εικόνα.Μια υπόθεση που συνδυάζει σωματεμπορία, το προσφυγικό, τζόγο και στοιχήματα σε στημένους αγώνες.

Ο αναγνώστης , παρέα με την πρωταγωνίστρια , θα καλεστεί κι εκείνος να βρει τη λύση του γρίφου καθώς παρακολουθεί βήμα βήμα τις ερευνες της αστυνομίας και τις εξελίξεις της υπόθεσης. 

Το βιβλίο έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που χρειάζεται να διαθέτει ένα μυθιστόρημα του είδους. Έχει ανατροπές, αρκετές δόσεις αγωνίας και εξηγήσεις στα ερωτήματα που προκύπτουν κατά την ανάγνωση. Έχει κοινωνικά μηνύματα, είναι γρήγορο και ατμοσφαιρικό.Έχει ελάχιστα μαθηματικά, μην το φοβηθείτε, αν κι εγώ θα ήθελα πολύ περισσότερα.

"Πως είναι δυνατόν ένας μαθηματικός να γράφει ποίηση ;...
Τα μαθηματικά είναι το σύνολο των κανόνων που επιτρέπουν στην ποίηση να ξεδιπλωθεί."

Εν ολίγοις πρόκειται για ένα ενδιαφέρον αστυνομικό μυθιστόρημα που μπορεί να σας κρατήσει συντροφιά, προσφέροντάς σας στιγμές αγωνίας και μια ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο facebook  και στο instagram

Οπισθόφυλλο

Τον φώναζαν Κριστιάνο. Πίστευαν ότι μια μέρα θα γινόταν μεγάλος ποδοσφαιριστής. Προπονητές, παράγοντες, αθλητικογράφοι ήταν όλοι σύμφωνοι. Τους διέψευσε. Αντί για το Μπερναμπέου και το Μαρακανά έμπλεξε στα κυκλώματα της νύχτας. Κι ένα βράδυ, έξω από ένα φτωχικό διαμέρισμα της Κυψέλης, βρέθηκε να κολυμπά μέσα στο ίδιο του το αίμα. Η υπόθεση έδειχνε απλή, σχεδόν προφανής. Όμως η Όλγα Πετροπούλου, του τμήματος εγκλημάτων κατά ζωής, δεν εμπιστευόταν τα προφανή. Στα μάτια της οι εμπλεκόμενοι, μια στρίπερ-μαθηματικός, ένας ναρκομανής, πρώην Γκόλντεν Μπόι, κι ένας γραφικός άστεγος με πλατιά μόρφωση, συνέθεταν έναν γρίφο πολύ πιο περίπλοκο απ' όσο φαίνονταν να πιστεύουν όλοι οι άλλοι· έναν γρίφο που από την πρώτη στιγμή φάνταζε να διαπερνά τα ευάλωτα, διαβρωμένα στεγανά της λαμπερής καθωσπρέπει κοινωνίας και του σκοτεινού υποκόσμου· έναν γρίφο που άκουγε στο κωδικό όνομα "εικασία 3ν + 1". Ή μήπως σήμαινε απλώς τρεις νεκροί κι ύστερα άλλος ένας... 

"Χρυσό παιδί"

 "Χρυσό παιδί"

Claire Adam

Βιβλιοπωλείο Gutenberg  

Δύο δεκατριάχρονα, δίδυμα αδέρφια, ο Πολ και ο Πιτερ, μεγαλώνουν στις φτωχογειτονιές του Τρινιντάντ.

 Ο Πίτερ είναι ένα πανέξυπνο αγόρι ενώ ο Πολ έχει αργή νοητική ανάπτυξη. Όταν ο δεύτερος πέφτει θύμα απαγωγής το δίλημμα είναι αν η οικογένεια θα πρέπει να πληρώσει τα λύτρα,  ή αν θα  τον θυσιάσουν.

Ο βιοπαλαιστής πατέρας αποταμιεύει χρήματα για το μέλλον του Πίτερ. Αυτόματα ξεχωρίζει τα δύο παιδιά και ντρέπεται για την διαφορετικότητα του Πολ. 

Η συγγραφέας έχει τοποθετήσει την ιστορία της στο φτωχό Τρινιντάντ από το οποίο κατάγεται. Είναι ένας τόπος που γνωρίζει καλά.

Όποια απόφαση και αν παρθεί είναι λάθος.

Ηθικά η απάντηση είναι μια. Στην πράξη όμως; 

Θα είχε το ίδιο δίλημμα ένας γονέας χωρίς οικονομική δυσκολία; 

Πιστεύω πως όχι! Σε ότι αφορά τα παιδιά ένας γονιός δεν πρέπει να ξεχωρίσει. Πρέπει να σώσει χωρίς σκέψη. 

Ο πατέρας της οικογένειας καλείται να αποφασίσει αν θα δώσει τα χρήματα για την ζωή του ενός παιδιού, αν ποτέ αυτό επιστέψει ζωντανό, ή αν θα τα δώσει για το μέλλον, την ζωή,του άλλου παιδιού.

Το ντεμπούτο της Άνταμς προκαλεί έντονα συναισθήματα. Θυμός, στενοχώρια, απελπισία...

Η αφήγηση του βιβλίου γίνεται σε τρίτο πρόσωπο. Υπάρχουν εναλλαγές από το παρόν στο παρελθόν αλλά και στον αφηγητή.

Στις αφηγήσεις του Πολ, η συγγραφέας με μεγάλη ευαισθησία μας εισάγει στο μυαλό ενός ξεχωριστού παιδιού, που βλέπει τον κόσμο διαφορετικά. 

Η Ανταμ δείχνει ότι  και αυτό τα παιδιά έχουν την δική τους φωνή, την δική τους θέση στην κοινωνία και οφείλουμε να τα ακούμε.

Μ.Κ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου 

Ο Πίτερ και ο Πολ, δίδυμα δεκατριάχρονα αδέρφια, κάτοικοι του αγροτικού Τρινιντάντ, παρά την εξωτερική τους ομοιότητα, διαφέρουν τελείως στην ψυχική και νοητική τους συγκρότηση: ο πρώτος θεωρείται ιδιοφυΐα προορισμένη για λαμπρό μέλλον, ο άλλος είναι «παράξενος». Όταν ο Πόλ πέφτει θύμα απαγωγής, ο πατέρας τους βρίσκεται αντιμέτωπος μ' ένα τρομερό δίλημμα: να τον σώσει δίνοντας για λύτρα τα χρήματα που έχει εξασφαλίσει για τις σπουδές του «χαρισματικού» του παιδιού ή να τον θυσιάσει;

Το "Χρυσό παιδί" είναι το πεζογραφικό ντεμπούτο της Κλερ Άνταμ, η οποία μεγάλωσε στο Τρινιντάντ της δεκαετίας του 1980. Το BBC News έχει κατατάξει το βιβλίο στα 100 πιο συναρπαστικά αγγλόφωνα μυθιστορήματα.

Τα κάλαντα του γκρινιάρη

Τα κάλαντα του γκρινιάρη - Μαρία Βιγγοπούλου-Χύτα

Εικονογράφηση : Αγγελική Δελεχά

Από τις εκδόσεις θύρα

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν. Η πιο όμορφη γιορτή του χρόνου. Η αγαπημένη γιορτή των παιδιών και όχι μόνο. Κάλαντα, δώρα , φωτάκια, στολίδια και ένα αστέρι που φωτίζει το δρόμο προς την αγάπη και τη γαλήνη.

Νιώθουν άραγε όλοι το ίδιο;  Υπάρχουν και αυτοί που δεν συμπαθούν τα Χριστούγεννα. Απεχθάνονται τα κάλαντα και δεν μπορούν να βρουν το νόημα όλου αυτού του γιορτινού κλίματος.

Σαν τον Χάρη. Τον μικρό ήρωα του όμορφου αυτού παραμυθιού που διάβασα μαζί με τα παιδιά μου.Ένα παιδικό βιβλίο με απλό κείμενο, όμορφες εικόνες και βαθιά νοήματα για το αληθινό πνεύμα των Χριστουγέννων.

Ο Χάρης αντιλαμβάνεται πως δεν χρειάζονται πολλά για να περάσουμε καλά τις γιορτές. Αρκεί να έχουμε αγάπη στην ψυχή μας και φυσικά να μην γκρινιάζουμε. Παρέα με τον Χάρη , θα έχουμε κι εμείς οι γονείς μια καλή ευκαιρία να εξηγήσουμε στα παιδιά πως η ευτυχία βρίσκεται μέσα στα απλά, αρκεί να μπορέσουμε να την δούμε.

Ρ.Σ. 

Ακολουθήστε μας στο facebook και στο instagram

Οπισθόφυλλο

Ξημέρωσε παραμονή Χριστουγέννων. Από νωρίς τα παιδιά ξεχύθηκαν στους δρόμους με τα τρίγωνα στο χέρι. Εκείνος έμεινε κλεισμένος στο δωμάτιο του να παίξει. Τα παιχνίδια του όμως τα έχει βαρεθεί όλα. Εφέτος ήθελε ένα καινούργιο ηλεκτρονικό, αλλά ήταν πολύ ακριβό. Ούτε οι γονείς του ούτε οι παππούδες του μπορούσαν να του το αγοράσουν. Αλλά και το χαρτζιλίκι που του έδωσαν, δεν φτάνει. Για να περάσει η ώρα μπαινοβγαίνει μέσα στο σπίτι, ψάλλοντας τα δικά του κάλαντα - τα κάλαντα του γκρινιάρη Χάρη. Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε όλα, όλα με νευριάζουν κι ενώ έχω πάντα δίκιο γκρινιά, γκρινιάρη με φωνάζουν και ξανά, και ξανά με νευριάζουν και του χρόνου... Γιατί άραγε τον Χάρη τον φωνάζουν γκρινιάρη και πώς θα καταφέρει να γίνει χαρούμενος;Ελάτε να πάμε όλοι μαζί μια βόλτα μαζί με τον Χάρη και τη φίλη του την Κατερίνα και να ανακαλύψουμε τη χαρά που βρίσκεται στα απλά πράγματα.

Αγριόπαπιες.Όνειρο πρώτο.Η απόδραση.

Αγριόπαπιες.Όνειρο πρώτο,η απόδραση - Γιώργος Χατζόπουλος

Από τις εκδόσεις Πατάκης

Το συγκεκριμένο βιβλίο με κέρδισε από τον πρόλογο ακόμα. Εμπνευσμένο από την προσωπικότητα και τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη,ο συγγραφέας σκιαγραφεί μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Οι αγριόπαπιες είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται σε εφήβους αλλά διαβάζεται ευχάριστα και από ενήλικες. Ένα μυθιστόρημα που θίγει θέματα όπως αυτό της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας του λόγου και είναι ικανό να αφυπνίσει και να προβληματίσει νέους και εφήβους χωρίς όμως να έχει ύφος διδακτικό.

Μια παρέα παιδιών , σε ένα χωριό κοντά στη λίμνη κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου, παίζουν,διασκεδάζουν,ερωτεύονται και  προκαλούν ταραχές που αναστατώνουν το χωριό. Ένας μουσικός με την οικογένειά του βρίσκονται εξόριστοι στο νησάκι μέσα στη λίμνη μην έχοντας τρόπο διαφυγής.

" Τι σόι εγκληματίας θα μπορούσε να είναι ένας μουσικάντης; "
Πώς η μουσική αποτελεί πράξη αντίστασης και γιατί ο κόσμος φοβάται την ελευθερία της έκφρασης;

Ο Αλέξανδρος, ο μικρός πρωταγωνιστής, δεν είναι μόνιμος κάτοικος του χωριού, ζει στην πρωτεύουσα και το επισκέπτεται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Στο μεταξύ , η καινούρια δασκάλα με την κόρη της έρχονται να εγκατασταθούν κι αυτές στο χωριό. Μόνες τους , μια όμορφη γυναίκα κι ένα κορίτσι. Που βρίσκεται ο πατέρας της οικογένειας; Όπως είναι φυσικό οι συζητήσεις που θα προκληθούν δεν είναι λίγες.

Η φιλία , ο έρωτας και όλες οι νεανικές ανησυχίες σε ένα τοπίο καλοκαιρινό.Γεμάτο ταξιδιάρικες εικόνες, όμορφες περιγραφές,φυσικά τοπία και αγνά συναισθήματα.

Οι αγριόπαπιες είναι όλα εκείνα τα ανήσυχα πνεύματα, που δεν φυλακίζονται, δεν επαναπαύονται και βρίσκουν πάντα τρόπο να πετάνε ελεύθερες.

Ο λόγος του συγγραφέα δωρικός και προσεγμένος.Δάσκαλος κι ο ίδιος, μιλάει κατευθείαν στην καρδιά των νέων και πλάθει χαρακτήρες με τους οποίους ο νεαρός αναγνώστης  θα ταυτιστεί.

"Η απόδραση" ειναι το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας, με το δεύτερο βιβλίο " Η εξέγερση" να έχει ήδη κυκλοφορήσει.
Ευανάγνωστο, τρυφερό, συγκινητικό σε μερικά σημεία και καλογραμμένο. Ένα βιβλίο που θα ήθελα να διαβάσω νεότερη, ένα βιβλίο που μου θυμίζει ολα εκείνα τα βιβλία που διάβασα κι εγω όταν ημουν παιδί και τα έχω στην μνήμη μου και στην καρδιά μου σαν θησαυρό.

Αναζητείστε το, διαβάστε το και χαρίστε το στα παιδιά σας. Σίγουρα θα το λατρέψουν !

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο facebook και στο instagram

Οπισθόφυλλο

Τι σόι εγκληματίας θα μπορούσε να είναι ένας εξόριστος "μουσικάντης";

Τι μπορεί να σημαίνει η λέξη "ναφασκαβαλιάς";

Ποιες ψυχές χαίρονται με το τίποτα;

Μπορεί να πνίξει τον Νίκο τον Ψαροκασέλα ένα γριβάδι;

Έχει ο Θεός... ή μήπως πρέπει να κάνουμε κάτι;

Όταν η μαγεία της φύσης, η ξενοιασιά της παιδικής ηλικίας, η ομορφιά της μουσικής και του έρωτα συναντούν τη σκληρότητα, τη βαναυσότητα και τη φρίκη της δικτατορίας, ο εντεκάχρονος Αλέξανδρος πρέπει να κάνει επιλογές, να πάρει αποφάσεις και να δράσει.

Σύμμαχοί του η νύχτα, τα ζώα, οι φίλοι, ο πρώτος παιδικός του έρωτας και τα όνειρα.

Τα άγρια όνειρα της πρώτης εφηβείας...

Άραγε πόσο ψηλά μπορούν να πετάξουν οι αγριόπαπιες; 

"Οι γάτες... αύριο"

 "Οι γάτες... αύριο"

Μπερνάρντ Γουέρμπερ

Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας περιγράφει μία συγκινητική ιστορία αγάπης μεταξύ δύο γατών του Πυθαγόρα και του Μπαστέτ.

Κύριος στόχος του Μπαστέτ είναι να επιτύχει να επικοινωνήσει με την ερωμένη του, την Ναταλι την οποία αποκαλεί "υπηρέτρια του". Σε αυτό το τεράστιο εγχείρημα θα τον βοηθήσει ο φίλος του, ο γάτος Πυθαγόρας, ο οποίος ειναι προικισμένος με τεχνητή νοημοσύνη. 

Χάρη στα πειράματα του επιστημονικού του «υπηρέτη» ο Πυθαγόρας έχει ένα "Τρίτο μάτι" στο κεφάλι του που δεν είναι τίποτα άλλο από μια υποδοχή USB η οποία του επιτρέπει να έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Ο Πυθαγόρας θα εκπαιδεύσει τον Μπαστέτ μεταδίδοντάς του τις γνώσεις του και θα προσπαθήσουν μαζί να σώσουν τον κόσμο.

Βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου υπάρχει βία και καταστροφή και οι γάτες πρέπει να πάρουν τα πράγματα στα "πόδια"τους και να σώσουν τον κόσμο για τα υπόλοιπα ζώα.

Η ιστορία ξεκινά με έναν ανάλαφρο τρόπο, με αρκετές περιγραφές της καθημερινότητας μιας γάτας, όπως η άφιξη ενός νέου συντρόφου στο σπίτι, η πράξη της αναπαραγωγής, ο ύπνος ή το φαγητό. Ο ευνουχισμός αντιμετωπίζεται με χιουμοριστικό τρόπο.

Ωστόσο, ο τόνος σκληραίνει στις σελίδες που τα θέματα είναι πιο σοβαρά όπως η τρομοκρατία ή η επιβίωση των ειδών.

Ο συγγραφέας με αρκετό χιούμορ χρησιμοποιεί τις δύο γάτες και προσπαθεί να δείξει τη συμπεριφορά του ανθρώπου και της κοινωνίας στη σημερινή πραγματικότητα. 

Τα ζώα αντιλαμβάνονται έναν κίνδυνο αλλά χωρίς να καταλαβαίνουν τι πραγματικά συμβαίνει, μέχρι τη στιγμή που ξεσπά εμφύλιος πόλεμος.  

Το "Οι γάτες... αύριο" είναι ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας.

Ένα μανιφέστο κατά της βίας που πραγματεύεται και το θέμα της οικολογίας.

Μ.Κ

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Για εμάς δεν υπήρχε άλλη ιστορία πέρα από κείνη που διηγείται τις περιπέτειες της ανθρωπότητας. Ωστόσο η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ έγινε, κι έτσι οι γάτες άλλαξαν για πάντα τη μοίρα μας.

Μάφιν βανίλια

Μάφιν βανίλια - Βασιλεία Παπακώστα

Από τις εκδόσεις Σμίλη

Ο Χρήστος, ο Μιχαήλ, η Λάρα,η Ελίνα και ο Ρένος είναι μερικοί από τους κατοίκους μιας πόλης από την οποία δεν μπορούν να φύγουν αφού ο νέος δρόμος  αχρήστεψε τον παλιό και μοναδικό δρόμο που την συνέδεε με τον υπόλοιπο κόσμο. Όσοι προσπάθησαν να φύγουν χωρίς επιτυχία φέρουν ένα σημάδι για υπενθύμιση και παραδειγματισμό προς τους υπόλοιπους.

Πίνουν μπίρες, τρώνε μακιούμ- ένα γλύκισμα από λευκή ζάχαρη, μαθαίνουν μουσική και πρέπει να είναι μπάσοι ή τενόροι. Γιατί πρέπει κάπου να ανήκουν. Πολύ σημαντικό επίσης είναι να μην χαλάσουν την αρμονία.

Ο Χρήστος, ο νεαρός πρωταγωνιστής,μην έχοντας πολλές επιλογές , ζει μια συμβατική ζωή και ένα μάφιν βανίλια έρχεται να διαταράξει την καθημερινότητά του.

Το μάφιν βανίλια, της ταλαντούχας, όπως αποδεικνύεται, Βασιλείας Παπακώστα ήταν μια έκπληξη για μένα. Έξυπνο, καλογραμμένο και βαθυστόχαστο, ακροβατεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και την δυστοπία.

Μια νουβέλα που εκ πρώτης όψεως και πρώτης αναγνώσεως νομίζει κανείς πως πρόκειται για μια συνηθισμένη ιστορία ενός ασυμβίβαστου νέου αλλά τελικά  αποδεικνύεται πως είναι πολλά περισσότερα. Είναι μια δυστοπία που συνεχίζεις να τη σκέφτεσαι ακόμα κι όταν κλείσεις την τελευταία σελίδα. 

Το διάβασα δύο φορές ( ! ) κι αυτό γιατί μόλις το τελείωσα την πρώτη φορά ήθελα να γυρίσω πίσω να ξαναδώ και να σταθώ σε σημεία που δεν αντιλήφθηκα την πρώτη. Και μαντέψτε! Την δεύτερη φορά ήταν μια  διαφορετική αναγνωστική εμπειρία!

Δεν είναι ένα συνηθισμένο ανάγνωσμα. Ούτε ακολουθεί συμβατικές νόρμες και τεχνικές.Δεν είναι ξεκάθαροι οι χρόνοι, αν βρισκόμαστε στο μέλλον ή στο παρελθόν, ούτε οι τόποι, αν είναι σταθεροί ή μεταβλητοί.Είναι γεμάτο συμβολισμούς και αρκετό  για να προβληματίσει τον αναγνώστη και να τον φέρει αντιμέτωπο  με τον ψυχισμό του πρωταγωνιστή που προσπαθεί να ισορροπήσει το μέσα του με το έξω του σε μια κοινωνία εντελώς διαφορετική που διαρκώς μεταλλάσσεται.

Μου άρεσε, με αιφνιδίασε, με ξάφνιασε ευχάριστα. 

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο facebook και στο instagram

Οπισθόφυλλο

Το βασικό πρόβλημα, που απασχολούσε όσους βρίσκονταν στις συναντήσεις ήταν το ζήτημα του νέου δρόμου, αλλά αυτό, ήδη από τότε, το ακούγαμε καιρό. Ο νέος δρόμος είχε αχρηστέψει τον παλιό και ο παλιός τύχαινε να είναι ο μοναδικός δρόμος που ένωνε τη δική μας πόλη με τον «έξω κόσμο». Παλιότερα χρειαζόταν να περάσεις αναγκαστικά από τον παλιό δρόμο και ως εκ τούτου από την πόλη μας. Η εξίσωση αυτή είχε πολλές συνεπαγωγές, που κατέληγαν σε συνέπειες τις οποίες συνειδητοποιούσες ευκολότερα ύστερα από την κατάποση κατάλληλης ποσότητας αλκοόλης.

Η αχρήστευση του δρόμου, που ένωνε την πόλη με τις άλλες περιοχές, την έχει φέρει σε κατάσταση παρακμής και σήψης. Τίποτα δεν παράγεται και δεν δημιουργείται πλέον εδώ.

Ο Χρήστος είναι είκοσι ετών και παρακολουθεί κάθε Τετάρτη το μάθημα χορωδίας στο ωδείο. Η παρακολούθηση επί τρία χρόνια και η επιτυχής εξέταση στο συγκεκριμένο μάθημα αποτελούν προϋπόθεση για την παροχή άδειας εξόδου από την πόλη.

Σε έναν τόπο που φθίνει, ο ήρωας ασφυκτιά. Πασχίζει να ορίσει τον εαυτό του και να ταιριάξει στον σωστό τόνο της μελωδίας.

Κοιτάζοντας τους ανθρώπους γύρω του καταλαβαίνει πως όλοι επιθυμούν να φύγουν. Την επόμενη στιγμή ωστόσο, μετά την κατανάλωση ικανής ποσότητας μακιούμ -ενός γλυκίσματος από καβουρδισμένη ζάχαρη που παρέχεται δωρεάν από την πολιτεία και «διώχνει τη θλίψη»- όλοι νιώθουν ευτυχισμένοι. Στον Χρήστο δεν αρέσει η ζάχαρη και ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που απεχθάνεται το μακιούμ. Τις Τετάρτες, πριν από το μάθημα χορωδίας, πίνει καφέ χωρίς ζάχαρη από το κυλικείο του ωδείου. Σήμερα όμως, μέσα από τη γυάλινη προθήκη, ένα μάφιν τον κοιτάζει προκλητικά. Δεν του αρέσουν τα γλυκά, αλλά αυτό το μάφιν βανίλια με κράμπερι και κομματάκια σοκολάτας για μια στιγμή του φάνηκε υπέροχο. 

Το βιβλίο των χαμένων ονομάτων

Το βιβλίο των χαμένων ονομάτων - Κριστίν Χάρμελ

Από τις εκδόσεις Μίνωας

Μετάφραση: Όλγα Γκαρτζονίκα

Πολλά βιβλία έχουν γραφτεί για τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, για τις κτηνωδίες των Ναζί και το κυνηγητό απέναντι στους Εβραίους. Πολλά βιβλία με παρόμοια θεματολογία έχω διαβάσει κι εγώ και πάντα πιστεύω πως κάθε ένα τέτοιο βιβλίο είναι διαφορετικό. Κάθε ένα,είτε έχει μια διαφορετική ιστορία να διηγηθεί, είτε την ίδια από διαφορετική σκοπιά και με διαφορετικό ύφος.

" Είναι επικίνδυνο να έχεις ηθικές αρχές εν καιρώ πολέμου,αλλά πιστεύω πως είναι πιο επικίνδυνο να μην έχεις."

Στο βιβλίο των χαμένων ονομάτων ,θα γνωρίσουμε τη νεαρή Εύα, που κυνηγημένη φεύγει από το Παρίσι μαζί με την μητέρα της με σκοπό να σωθούν από τα χέρια των Ναζί. Οι συνθήκες την οδηγούν να εργάζεται ως παραχαράκτρια της Αντίστασης, όπου πλαστογραφεί ταυτότητες και άλλα έγγραφα βοηθώντας έτσι Εβραίους και κυρίως παιδιά να μεταφερθούν σε ένα ασφαλές μέρος. Τα ψεύτικα ονόματα χαρίζουν την ελευθερία αλλά τα κανονικά τους ονόματα δεν πρέπει να χαθούν. Οι ψεύτικες ταυτότητες που κρατούν στα χέρια τους αποτελούν εισητήριο για μια νέα ζωή όμως η ανάγκη να θυμούνται ποια είναι η πραγματική τους ταυτότητα είναι επίσης επιτακτική. Στο πλευρό της ανάμεσα στα μέλη της Αντίστασης κι ο γοητευτικός Ρεμί , ο πιο αγαπημένος κι αξιολάτρευτος χαρακτήρας του βιβλίου.

" Θέλω να πω ότι προτιμώ να πεθάνω γνωρίζοντας ότι προσπάθησα να κάνω το σωστό , αντί να ζήσω γνωρίζοντας ότι γύρισα την πλάτη."

Το βιβλίο είναι εξαιρετικά ανθρώπινο, πολύ συγκινητικό,καλογραμμένο, με απρόβλεπτες εξελίξεις αλλά χωρίς να είναι σκληρό. Είχε δυνατούς χαρακτήρες , είχε ρομάντζο, είχε ενα θέμα που από μόνο του είναι βαρύ αλλά δεν ένιωσα να "βαραίνει" περισσότερο με την αφήγηση.

Οι χρόνοι εναλλάσσονται στο τότε και στο τώρα. Ο αναγνώστης μεταφέρεται πότε στο παρελθόν,όταν ακόμα η ιστορία δεν έχει γραφτεί και τα εγκλήματα των Ναζί δεν χωρούσαν ούτε καν στο μυαλό του πιο νοσηρού ανθρώπου και πότε στο 2005 όταν η Εύα, ηλικιωμένη βιβλιοθηκάριος πια, θυμάται την ιστορία της ζωής της την οποία δεν γνωρίζει ούτε ο αγαπημένος της γιος.

" είπε πως όσοι βλέπουν τη μαγεία των βιβλίων δεν μπορεί παρά να είναι καλοί άνθρωποι."

Η ηρωίδα, τρέφει βαθιά αγάπη για τα βιβλία τα οποία της εσωσαν τη ζωή και έτσι στις σελίδες τους όμορφου αυτού βιβλίου θα βρούμε αρκετές απόψεις της με τις οποίες όλοι οι βιβλιόφιλοι θα ταυτιστούμε.

" Το δωμάτιό μου καλύπτεται από σειρές βιβλίων.Τα περισσότερα είναι στοιβαγμένα σε ετοιμόρροπους σωρούς,επάνω στα ράφια που μου τοποθέτησε ο Λούις χρόνια πριν,τα οποία λυγίζουν από το βάρος. Είναι γεμάτα με ιστορίες άλλων ανθρώπων κι εγώ πέρασα τη ζωή μου εξαφανισμένη μέσα τους. Μερικές φορές , τη νύχτα, όταν επικρατούν το σκοτάδι,η σιωπή και η μοναξιά , αναρωτιέμαι αν θα είχα επιβιώσει δίχως την απόδραση από την πραγματικότητα που μου πρόσφεραν οι σελίδες τους.Από την άλλη , ίσως να μου παρείχαν απλώς μια δικαιολογία για να κρύβομαι από την ίδια μου τη ζωή."

Εν ολίγοις πρόκειται για ένα όμορφο βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα.Από αυτά που μέσα από τη μυθοπλασία εξιστορούν άσχημα κομμάτια της ιστορίας που πρέπει να θυμόμαστε. Από αυτά που μας υπενθυμίζουν πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ποιοι είμαστε ακόμα κι αν οι συνθήκες γύρω μας, μας προτρέπουν για το αντίθετο.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο facebook  και στο instagram

Οπισθόφυλλο

Εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία της γυναίκας που βοήθησε εκατοντάδες παιδιά Εβραίων να δραπετεύσουν από τους ναζί.

Η Εύα Έιμπραμς, μια ηλικιωμένη από τη Φλόριντα που εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος, τοποθετεί βιβλία σε ένα ράφι, όταν το βλέμμα της πέφτει σε μια φωτογραφία των New York Times. Παγώνει ολόκληρη· πρόκειται για την εικόνα ενός βιβλίου που έχει να δει πάνω από εξήντα χρόνια - είναι το Βιβλίο των χαμένων ονομάτων. Πλέον φυλάσσεται στην Κεντρική Εθνική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου και περιέχει ένα είδος κώδικα, που οι ερευνητές δεν μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν. Η μόνη που γνωρίζει την απάντηση είναι η Εύα· έχει όμως τη δύναμη να έρθει ξανά αντιμέτωπη με τις παλιές της αναμνήσεις;

Το 1942, όταν ήταν τελειόφοιτη φοιτήτρια, η Εύα αναγκάστηκε να αποδράσει από το Παρίσι βρίσκοντας καταφύγιο σε μια μικρή ορεινή πόλη στην Ελεύθερη Ζώνη, όπου ξεκίνησε να πλαστογραφεί ταυτότητες για παιδιά Εβραίων που δραπέτευαν στην ουδέτερη Ελβετία. Η Εύα μαζί με έναν μυστηριώδη και όμορφο πλαστογράφο ονόματι Ρέμι αποφάσισαν ότι έπρεπε να βρουν έναν τρόπο να διαφυλάξουν τα αληθινά ονόματα των παιδιών, ώστε να θυμούνται την ταυτότητά τους. Τα στοιχεία που έκρυψαν στο Βιβλίο των χαμένων ονομάτων θα γίνουν ακόμα πιο σημαντικά όταν κάποιος θα προδώσει τον αντιστασιακό θύλακά τους. 

"Ένα εγκώμιο για τη δύναμη των βιβλίων να παρέχουν ελπίδα και γιατρειά, μια υπέροχη ιστορία που προσφέρει ελπίδα σε ταραγμένους καιρούς". (The Toronto Star)