Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο

Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο - Pasxalia Travlou 

Από τις Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications 

Όπως καταλαβαίνετε , νιώθω κατά κάποιο τρόπο πως η κα Τραυλού με έχει "παγιδέψει" με την γραφή της και αδυνατώ να την αφήσω και να προχωρήσω , γι' αυτό και συνεχίζω σε αυτό το μίνι αφιέρωμα, με επόμενο βιβλίο της ίδιας , το "Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις διόπτρα. 

Η συγγραφέας, αφιερώνει το βιβλίο στην Μελέκ Ιπέκ, που όλοι μας είχαμε συγκλονιστεί όταν μάθαμε την ιστορία της πριν μερικά χρόνια , στη γειτονική Τουρκία. Θα μου επιτρέψετε να θυμίσω με μερικά λόγια την ιστορία της έτσι ώστε να θυμηθείτε και να  καταλάβετε κι εσείς για τι πράγμα μιλάω. 

Η Μελέκ Ιπέκ,σκότωσε αμυνόμενη τον άντρα της και επί 12 χρόνια βασανιστή της. Τελικά αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από 108 ημέρες που κρατήθηκε στη φυλακή και αποτελεί σύμβολο των κακοποιημένων γυναικών στην Τουρκία αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Στο Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο,δύο γυναίκες, εκμυστηρεύονται το παρελθόν τους, η μία στην άλλη, κατά την περίοδο της καραντίνας τον Μάρτιο του 2020, που τους έφερε κοντά. Ο αναγνώστης γίνεται ακροατής φοβερών και τρομερών πραγμάτων από τη ζωή της πρωταγωνίστριας , που περιλαμβάνει κακοποιήσεις, έμφυλα στερεότυπα, πατριαρχικές αντιλήψεις , ενδοοικογενειακή και ψυχολογική βία.Κι από την άλλη, ανεκπλήρωτους έρωτες, προδοσίες,εκβιασμούς αλλά και δυνατές φιλίες. 

Η συγγραφέας, παίρνει το λόγο και μας διηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία τους με τρόπο συγκινητικό, αληθινό και λυρικό. Μας ταξιδεύει με ζωντάνια και θεατρικότητα στο παρελθόν και μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή με την γραφή της. 

Ειλικρινές και άμεσο , αυτό το βιβλίο έχει όλα εκείνα τα συστατικά ενός συγκλονιστικού κοινωνικού μυθιστορήματος βασισμένο σε διηγήσεις αληθινών προσώπων. 

Για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω , πίστευα λανθασμένα πως αυτό το βιβλίο θα ήταν πιο "ελαφρύ" .Δεν περίμενα πως θα με επηρεάσει τόσο πολύ συναισθηματικά και θα μου προκαλέσει τόσες συγκινήσεις όπως και συνέβη στην πραγματικότητα. Έκλαψα, συγκινήθηκα, λυπήθηκα, ντράπηκα αλλά κυρίως θύμωσα, θύμωσα πολύ,με την κακία και τη μισανθρωπιά που υπάρχει στον κόσμο. 

Για άλλη μία φορά η κα Τραυλού αποδεικνύει πως μπορεί να αγγίξει σοβαρά και δύσκολα κοινωνικά θέματα , με σεβασμό και ευαισθησία. Για ακόμη μία φορά , ψυχογραφεί άρτια τους χαρακτήρες της και διεισδύει στα βάθη της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. 

Τα βιβλία της κας Τραυλού , αυτά που έχω διαβάσει εγώ τουλάχιστον, είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους μα έχουν όλα κάτι κοινό. Δεν θίγουν μόνο ένα θέμα αλλά διαπραγματεύονται πολλά κοινωνικά ζητήματα αφήνωντας στον αναγνώστη πολλούς προβληματισμούς και περνάνε σοβαρά κοινωνικά μηνύματα. Η συγγραφέας με απίστευτη δεξιοτεχνία αλλάζει το ύφος και το κλίμα του βιβλίου , κάνοντας την ανάγνωση τρομερά ενδιαφέρουσα. Εκεί που νομίζει ο αναγνώστης οτι γνωρίζει πώς θα εξελιχθεί η ιστοριά και πως έχει διαβάσει κάτι παρόμοιο στο παρελθόν , βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπος με ανατροπές και εκπλήξεις που  τον αφήνουν άφωνο. 

Το βιβλίο αυτό μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω. Προσοχή όμως, να είστε προετοιμασμένοι, δεν είναι ανάλαφρο. Είναι σκληρό και έντονο συναισθηματικά! 

Ελπίζω να το απολαύσετε κι εσείς όπως κι εγώ. 

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

"Σαντέ ήταν το πρώτο τσιγάρο μου και λικέρ τριαντάφυλλο το πρώτο πιοτί μου. Και όνομα και φίλους και άντρες και τόπους και μυαλά και γνώμη να άλλαξα και τα παράλλαξα. Τσιγάρο και λικέρ ποτές", μου 'πε η Ζαχαρώ, σφίγγοντας το κόκκινο φουστάνι της νιότης της στα γέρικα μπράτσα της και ύστερα άρχισε να μου εξηγεί τι σήμαινε να είσαι το '33 κορίτσι στο Γκουλέμα Ρέκα, στα ριζά του Βερμίου.

Κι έτσι γνώρισα τους χίλιους εαυτούς της. Τη Ζαχαρώ με τα κόκκινα, που βγήκε αφύλαχτη στη ζωή και την κατασπαράξανε λύκοι και κυνηγοί. Την Τρελοζαχαρώ, που τίναξε στον αέρα τη ζωή της σαν τη στάχτη του Σαντέ της για έναν έρωτα. Τη Ζαχαρώ την κόρη, που πικραινόταν όταν ξέχασε η μητέρα της το όνομά της. Τη Ζαχαρώ τη μάνα, που μύριζε το ζιπουνάκι της κόρης της για να μπορεί να αντέχει την απουσία της. Τη Ζαχαρώ τη δανεική σ' όποιον άντρα τής έδινε το αντίτιμο του κορμιού της. Τη Ζαχαρώ την τρομαγμένη κάθε φορά που κατέβαινε η πετούγια της κάμαράς της στο μισοσκόταδο.

Τη Ζαχαρώ τη γυναίκα, εντέλει, που έκανε όνειρα αιρετικά για το φύλο της και κατάφερε να γίνει πεταλούδα, έστω και με φτερούγες τσακισμένες, σε έναν κόσμο που οι γυναίκες ήτανε καταδικασμένες να μείνουν για πάντα κάμπιες...

Μια ζωή σκληρή όσο οι προκαταλήψεις...

Πικρή σαν το άφιλτρο Σαντέ...

Φλογερή σαν το λικέρ τριαντάφυλλο...

"Θύματα"

"Θύματα"

Λία Νικολάου

 "Θύματα" είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της Λίας Νικολάου.

Ποια είναι όμως αυτά τα θύματα; 

Το βιβλίο ξεκινά με μια άγρια δολοφονία. Θύμα είναι ένας άντρας και θύτης η ίδια του η αδερφή. Ή μήπως συμβαίνει εντελώς το αντίθετο; 

Για ποιον λόγο γίνεται κάποιος θύτης; Τίνος το θύμα υπήρξε;

Η Λία Νικολάου στο υπέροχο αυτό βιβλίο της θίγει πολλά προβλήματα της κοινωνίας μας και το κάνει "φωναχτά". Στέκεται απέναντι στον σεξισμό, στον ρατσισμό και στην ομοφοβία. Ο λόγος της βαθύς, αληθινός, τρομάζει τον αναγνώστη. Γιατί θυμάται αναπόφευκτα σε ποιες περιπτώσεις υπήρξε θύμα και ακόμα χειρότερα σε ποιες ήταν ο θύτης.

  Ένα βιβλίο, με ιστορίες που φαντάζουν αυτόνομες, τις οποίες ωστόσο ένα νήμα συνδέει μαγικά. 

Η μετανάστευση, ο ρατσισμός, η απόρριψη του διαφορετικού, η αιμομιξία, η ομοφυλοφιλία, η ενδοοικογενειακή βία είναι τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα που πραγματεύεται. Γιατί ακόμα και σήμερα η προοδευτικότητα κι η αποδοχή που πιστεύουμε πως έχουμε κατακτήσει είναι μόνο μια φενάκη.

Κι ενώ τα θέματα αυτά και ο τρόπος που τα αντιμετωπίζουμε μας "καίνε", η συγγραφέας λυτρώνει τον αναγνώστη, όταν τον παίρνει από το χέρι για να του δείξει την ενσυναίσθηση, τον πραγματικό τρόπο να αγαπά κανείς, τον πραγματικό τρόπο να μην ξεχωρίζεις τον συνάνθρωπο και να τον δέχεσαι για όλα του τα χαρακτηριστικά. Για την υπέροχη μοναδικότητα του.

Το ανάγνωσμα της Λίας Νικολάου μας γεμίζει συναισθήματα: πόνο, θυμό, ντροπή, συμπόνια, αγάπη, συγχώρεση.

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα ως έργο που διατρανώνει την ανοχή στη διαφορετικότητα και προτρέπει στον προβληματισμό σχετικά με τα επίπεδα ανεκτικότητας όλων μας!

Λία Νικολάου συγχαρητήρια!

Μ.Κ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Τι κοινό μπορεί να έχει ένας δικηγόρος με έναν ναυτικό και έναν διάσημο δημοσιογράφο; Μία γυναίκα που βρίσκεται στη φυλακή για ένα αποτρόπαιο έγκλημα με μία άλλη, της διπλανής πόρτας; Έχει κάτι κοινό ένας σεφ με έναν Αλβανό οικονομικό μετανάστη που εργάζεται ως οικοδόμος; Είναι ικανοί όλοι οι άνθρωποι να αγαπήσουν, να ερωτευτούν, να εργαστούν και να ζήσουν ελεύθερα; Κι αν ναι, έχουν αυτό το δικαίωμα;

Μέσα από τους κύκλους της ζωής και τις κοινωνικές νόρμες, αναπτύσσονται σε αυτό το μυθιστόρημα δύο ιστορίες. Δύο ιστορίες με ένα νήμα δεμένες, ακριβώς όπως δένονται οι ζωές των ανθρώπων έξω από τα βιβλία, στη ζωή. Επιλογές σωστές ή λανθασμένες που επηρεάζουν περισσότερους ανθρώπους από αυτούς που φανταζόμαστε, αγάπες διαφορετικές ή άλλες περισσότερο συνηθισμένες, πόθοι κι ανάγκες, στοργή και βία, έρωτες περαστικοί και άλλοι που αποφασίζουν να μείνουν, φίλοι που στηρίζουν την ώρα που όλοι απομακρύνονται, εξομολογήσεις σπαρακτικές που θα σας κάνουν να κλάψετε και άλλες που θα σας θυμώσουν.

Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ

Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ - Pasxalia Travlou 

Από τις Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications 

Γοητευμένη από τη γραφή της κας Τραυλού , έπειτα από το τελευταίο βιβλίο της " Η Ιέρεια με το Τατουάζ" που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις διόπτρα, αποφάσισα να διαβάσω και άλλα βιβλία της .Με μια μικρή αναζήτηση είδα , με χαρά, πως η συγγραφέας είναι πολυγραφότατη και πολύ αγαπητή από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. 

Το επόμενο βιβλίο της που έπιασα, λοιπόν, στα χέρια μου και για το οποίο θα σας μιλήσω, ηταν το " Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ" που  επανακυκλοφόρησε πρόσφατα σε μία νέα και αναθεωρημένη έκδοση. 

Θα ήθελα, αρχικά, να μου επιτρέψετε να μιλήσω μόνο για το βιβλίο αυτό χωρίς να αναφερθώ στα πρόσφατα σχετικά γεγονότα που απασχολούν την επικαιρότητα καθώς , σαν μάνα τριών παιδιών και εγώ , δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω ,πως τέτοια εγκλήματα συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Επιτρέψτε μου να είμαι από εκείνους τους λίγους ακόμα, παρά τον βομβαρδισμό των ΜΜΕ με το συγκεκριμένο θέμα , που θέλουν να νομίζουν πως τέτοια εγκλήματα είναι προιόντα μόνο μυθοπλασίας και μάλιστα τραβηγμένα και υπερβολικά και μόνο αποκύημα φαντασίας αρχαίων ελλήνων τραγωδών. 

Το βιβλίο είναι στην κυριολεξία συγκλονιστικό! Κατά πρώτον το θέμα του είναι αυτό που συγκλονίζει αλλά και ο σεβασμός με τον οποίο διαχειρίστηκε η συγγραφέας ένα τέτοιο δύσκολο κι ευαίσθητο θέμα είναι που καθηλώνει τον αναγνώστη. 

Κι ενώ ίσως περιμένει κανείς από τον τίτλο του να διηγείται την ιστορία μιας μάνας που σκοτώνει τα παιδιά της, γρήγορα θα διαπιστώσει πως κάνει λάθος. Γιατί το συγκεκριμένο μυθιστόρημα δεν είναι μόνο αυτό. Οι δεύτεροι χαρακτήρες που πλαισιώνουν την πρωταγωνίστρια  έχουν κι αυτοί ενδιαφέρον και οι ιστορίες τους μιλούν κατευθείαν στην καρδιά μας. 

Ένα βιβλίο για την εγκατάλειψη,για την προδοσία, για τη συντροφικότητα , για τις ανθρώπινες σχέσεις αλλά και για τις πληγές που κουβαλούν οι άνθρωποι στο σώμα και την ψυχή τους. Για τις εξαρτήσεις , όχι μόνο από ουσίες αλλά κι από ανθρώπους και πάθη. Ένα βιβλίο στενάχωρο και συγκινητικό. Γραμμένο όμως με τέτοιο τρόπο , ώστε να δημιουργεί κι ένα σασπένς. Γεμάτο μυστήριο και αγωνία για τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθούν οι παράλληλες ιστορίες. 

Τι μπορεί να ωθήσει μια μάνα να σκοτώσει τα ίδια της τα παιδιά; Πώς είναι δυνατόν να μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο; Πως ζει και πως νιώθει κανείς μετά από μια τέτοια πράξη;Όσο περνάνε οι σελίδες , η αγωνία κορυφώνεται και οι απαντήσεις στις παραπάνω απορίες ,που όλοι μας έχουμε , δίνονται σιγά σιγά. 

Ποια είναι η ευθύνη της κοινωνίας και του κοινωνικού περίγυρου που οδηγεί έναν άνθρωπο να αντιδράσει έτσι ;

Προσωπικά θεωρώ  πως ένα τέτοιο αποτρόπαιο  έγκλημα είναι υπόθεση που αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Κάθε θύμα γεννάει κι έναν θύτη και κάθε θύτης κρύβει μέσα του ένα θύμα. 

Δεν το διάβασα εύκολα, μα με ένα σφίξιμο στο στομάχι. Έντονα συναισθηματικό μα και λυτρωτικό στο τέλος του. Απλά εκπληκτικό! 

" Ένας δρόμος τελικά η ζωή με αμέτρητα σταυροδρόμια.Και ποτέ δεν ξέρεις πού θα καταλήξεις ακολουθώντας στην τύχη κάποια απ'αυτά. Εξάλλου,σκεφτείτε και το άλλο.Πόσοι άνθρωποι προδίδουν και προδίδονται κάθε στιγμή που περνάει ; Πόσοι βλέπουν τον κόσμο τους να ανατρέπεται και βρίσκουν το θάρρος να τον χτίσουν απ'την αρχή; Δεν σκοτώνουν όλοι το παρελθόν τους. Μαθαίνουν να ζουν μ'αυτό.Μαθαίνουν , αν όχι να το ξεχνούν , πάντως σίγουρα να το υπομένουν και κάποιοι να το ξεπερνούν."

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

Στη δίκη της Αιμιλίας Στρατάκη, μιας σύγχρονης Μήδειας, η συγγραφέας Έλλη, ο ζωγράφος Αλέξανδρος, ο ψυχολόγος Νικήτας και ο δικηγόρος Μίνωας προσπαθούν, καθένας για τους δικούς του λόγους, να φτάσουν το μαχαίρι ως το κόκαλο, προκειμένου να ανακαλύψουν τα βαθύτερα κίνητρα της πράξης της. Καθώς διαπιστώνουν, βήμα το βήμα, πως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και πως η αλήθεια απέχει πολύ απ' ό,τι ορίζει ως κολάσιμο η ποινική δικαιοσύνη, οι θύτες και τα θύματα εναλλάσσονται σε μια αναζήτηση που καταλήγει να είναι για όλους ένα κυνήγι αυτοκαθορισμού και ευτυχίας. Δίχως να το καταλάβουν, βρίσκονται και οι ίδιοι οι ήρωες αντιμέτωποι με τις μύχιες πληγές τους. Η κάθαρση έρχεται για όλους με τρόπο ανατρεπτικό, άλλοτε ως επιβράβευση, πληρότητα και ολοκλήρωση και άλλοτε ως απόρριψη, μοναξιά και ποινή.

Ένα βιβλίο για γερά νεύρα που αναδεικνύει σημαντικές αλήθειες για τη γυναίκα και τη μητρότητα, αλήθειες που οδηγούν σε νέους ορίζοντες αυτογνωσίας.

Η Ιέρεια με το Τατουάζ

Η Ιέρεια με το Τατουάζ - Πασχαλία Τραυλού

Από τις Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications 

Για ένα υπέροχο βιβλίο πρόκειται να σας μιλήσω σήμερα.Από τις πρώτες ακόμα λέξεις του,τα συναισθήματα ξεχειλίζουν.Στις σελίδες του, στο ξεκινημα του ειδικά, περιγράφονται σκηνές αρχαίας τραγωδίας. 

Η Αίθρα Μπάξερ,είναι αρχαιολόγος, συγγραφέας αλλά  και μια μάνα που έχει χάσει το παιδί της με τρόπο σκληρό και πενθεί , βρίσκοντας παρηγοριά μόνο στο αλκοόλ. Μια μάνα που αρνείται να συνεχίσει τη ζωή της χωρίς το σπλάχνο της , φοβούμενη μήπως έτσι είναι σαν να το απαρνιέται.Πεπεισμένη πως πρέπει να πληρώσει με αιώνιο θρήνο , γιατί μόνο αυτό της απομένει από εδώ και πέρα. Ταυτόχρονα είναι και η ίδια κόρη μιας μάνας επικριτικής, πιεστικής ίσως τοξικής θα τολμούσα να πω. Δεν θα  το κρύψω, ήταν αρκετές οι στιγμές που ήθελα να κλάψω. Και αυτό είναι κάτι που δεν το συνηθίζω. Πονούσα κι εγώ μαζί με αυτή τη μάνα. Δεν νομίζω πως υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από αυτόν της μάνας που έχει χάσει το παιδί της και εδώ η κα Τραυλού έχει αγγίξει πλήρως την ψυχοσύνθεση μιας τραγικής μητέρας. 

Το βιβλίο όμως δεν στέκεται μόνο εκεί. Η συγγραφέας πραγματεύεται πολλά κοινωνικά θέματα κυρίως για την κατάρριψη των στερεότυπων που θέλουν τη γυναίκα να έχει μόνο ένα συγκεκριμένο ρόλο, αυτό της πιστής συζύγου, αλλά και να ακολουθεί συμβατικούς κανόνες.

Η κα Τραυλού φαίνεται να εξυψώνει τη γυναικεία φύση , και μας δίνει  αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα, που για μένα αποτελεί έναν ύμνο προς τη γυναίκα , όχι μόνο τη σύγχρονη αλλά και προς τις γυναίκες παλαιότερων εποχών. Ένα βιβλίο για τις γυναίκες τις παντοδύναμες,τις αυτάρκεις,τις ανεξάρτητες και τις πολεμίστριες, που μάχονται ακόμα για τα πιο απλά δικαιώματα αλλά κυρίως για μια αξιοπρεπή ζωή. Για όλες εκείνες τις γυναίκες που πολλοί θα πουν για αυτές τί μπορούν και τί δε μπορούν να κάνουν αλλά οι ίδιες μόνο γνωρίζουν καλά τις ικανότητες και τις δυνατότητες τους. 

Αλλά και πάλι , δεν μπορώ να πω πως είναι απλά άλλο ενα  φεμινιστικό μυθιστόρημα. Περιέχει αρκετά ιστορικά στοιχεία, μετατρέποντας το σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και πρωτότυπο ανάγνωσμα. 

Από το βιβλίο παρελαύνουν γυναίκες της ελληνικής μυθολογίας αλλά και της ιστορίας , όχι μόνο της ελληνικής , αλλά της παγκόσμιας, αποδεικνύοντας πως η συγγραφέας εχει κάνει ενδελεχή έρευνα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα κάτι που προσωπικά θαυμάζω και συγχαίρω όταν το συναντώ σε ενα μυθιστόρημα. Από την Φρίντα Κάλο μέχρι τη Πενθεσίλεια και από τις Αμαζόνες μέχρι την Πυθία και την Κλυταιμνήστρα, όλες τους πρωταγωνίστριες, άξιες θαυμασμού και πηγή έμπνευσης για τη δυναμικότητα, την αποφασιστικότητα και τον ρόλο που έπαιξαν στις τέχνες, στην μυθολογία καθώς και για την  επιρροή τους στην ανθρωπότητα. Ειδικά οι Αμαζόνες και ο τρόπος που η συγγραφέας μπλέκει τους θρύλους γύρω από αυτές με τα ιστορικά ευρήματα για την ύπαρξη τους και τα παρουσιάζει με έναν τρόπο σχεδόν παραμυθένιο , ειναι κάτι που με γοήτευσε αλλά και μου έμαθε πολλά πράγματα που αγνοούσα χωρίς όμως το διδακτικό ύφος μιας μελέτης. 

Ο αναγνώστης μαζί με τους πρωταγωνιστές,

βρίσκεται κυριολεκτικά στον χώρο των ανασκαφών, ζώντας από κοντά όλες τις δυσκολίες και τα  εμπόδια που προκύπτουν κατά τη διάρκεια των εργασιών. 

Η ιέρεια με το τατουάζ είναι ένα βιβλίο τόσο όμορφο μα και τόσο διαφορετικό από ό,τι έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Πρωτότυπο όχι μόνο ως προς το θέμα του αλλά και ως προς τη δομή του. Χωρισμένο σε τρία μέρη, το ένα αναφέρεται στο παρόν, το δεύτερο μας ταξιδεύει μερικές χιλιάδες χρόνια πίσω και το τρίτο συνδέει αυτά τα δύο μέρη με δεξιοτεχνία.Ένα βιβλίο που είχε απ'όλα. Είχε πόνο, έρωτα, ιστορικά στοιχεία,κοινωνικά μηνύματα, θρύλους, μύθους,όμορφες περιγραφές και ζωντανές εικόνες, εκπλήξεις και μυστήριο .Και μια γραφή , ρέουσα και  προσεγμένη, σαγηνευτική κι αριστοτεχνική. Κυριολεκτικά, απ'όλα! 

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα πλούσιο, πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο με ρεαλιστικούς προβληματισμούς αλλά και αναζητήσεις για το άγνωστο , το μεταφυσικό και το ανεξήγητο. Για παιχνίδια της μοίρας , για το θάνατο,το ρολο της θρησκείας αλλά και παγιωμένες αντιλήψεις για τις ανθρώπινες συμπεριφορές και τις οικογενειακές σχέσεις που έχουν τις ρίζες τους στα βάθη των αιώνων. Η μητρότητα σε πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και η ελευθερία , βασικό ζητούμενο και κοινός παρονομαστής για όλους τους ήρωες του βιβλίου. 

Και στο τέλος του , έρχεται η πολυπόθητη κάθαρση , δίνοντας έναν τόνο αισιοδοξίας και ελπίδας πάντα για το καλύτερο. 

Το βιβλίο όχι απλά το λάτρεψα, αλλά το θεωρώ ένα ολοκληρωμένο έργο, κόσμημα για κάθε βιβλιοθήκη , το οποίο σας προτείνω να διαβάσετε όλοι οπωσδήποτε και είμαι σίγουρη πως θα το απολαύσετε όπως κι εγώ!

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram

Οπισθόφυλλο

"...Λαγοκοιμήθηκε, και ανάμεσα στον ύπνο και στον ξύπνιο της νόμιζε πως ξεπρόβαλε στο δωμάτιο η παράξενη ελαφίνα που είδαν στον δρόμο τους. Ένας άγριος άνεμος ανάδευε ξανά το τρίχωμά της, παρότι ο χώρος ήταν κλειστός σαν κονσέρβα. Κοιτάζονταν ακίνητες. Το χρώμα των ματιών του ζώου είχε την κοβαλτένια απόχρωση των δικών της ματιών. Όταν όμως η Αίθρα έκανε να το χαϊδέψει, εκείνο αποτραβήχτηκε και πήρε τη μορφή μιας γυναίκας με παράξενα, έγχρωμα τατουάζ.

Η φιγούρα ενός ελαφιού ξεχώριζε ανάμεσά τους..."

Έπειτα από τον θάνατο του γιου της, η αρχαιολόγος και συγγραφέας Αίθρα Μπάξερ βυθίζεται στο ποτό και την κατάθλιψη. Όταν όμως της γίνεται η πρόταση από την ανθρωποαρχαιολόγο Άντριαν Μάγιορ να συμμετέχει σε μια αρχαιολογική αποστολή στα Αλτάια όρη προκειμένου να αποδειχτεί πως οι Αμαζόνες ήταν πρόσωπα υπαρκτά, αποφασίζει να ενδώσει.

Μια κόκκινη κλωστή, ο πίνακας Πληγωμένο ελάφι της Φρίντα Κάλο, το νερό απ' την πηγή των ελαφιών και το βοτάνι του θανάτου, μαζί με μια πλειάδα ηρώων που αλληλεπιδρούν σε παρόν και παρελθόν με διπλές ταυτότητες, δημιουργούν έναν ισχυρό ιστό μυστηρίου, προσφέροντας ένα απίστευτο ταξίδι στον χρόνο.

Ένα βιβλίο για μια εποχή όπου τα όρια ήταν ρευστά ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον θρύλο, την ιστορία και τον μύθο, τους ανθρώπους και τους θεούς.

"Η οργή του χρόνου"

 "Η οργή του χρόνου"

Μαρία Βουζουνεράκη

Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις την γνώμη σου για ένα βιβλίο όταν το θέμα με το οποίο έχει ασχοληθεί η συγγραφέας αποτρέπει την επιλογή του.

Και όμως το συγκεκριμένο βιβλίο αξίζει να διαβαστεί! 

Η Μαρία Βουζουνεράκη καταπιάνεται με το θέμα της πανδημίας του Covid και της επίδρασης της στην ζωή μας. Καταγράφει τα συναισθήματα των ηρώων της με μεγάλη μαεστρία. 

Και δεν σταματά εκεί. Με τις αναφορές και τους παραλληλισμούς της σημερινής πανδημίας με άλλες που πέρασε η ανθρωπότητα δείχνει στον αναγνώστη πως μέσα στον χρόνο ο φόβος και η αντίδραση μπροστά στο αναπάντεχο και στο άγνωστο είναι ίδιοι. Πανώλη, ισπανική γρίπη, χολέρα, covid. Όλα επηρέασαν το σωμα, την ψυχή και έφεραν αναταραχή.

Σε όλα όμως κοινός παρονομαστής είναι η δίψα για ζωή, για μέλλον και αγάπη. Και η συγγραφέας με αισιοδοξία που περνάει στον αναγνώστη, δείχνει ότι η ζωή είναι ωραία και ότι η μπόρα αναπόφευκτα φέρνει λιακάδα. Η ζωή αξίζει να την ζούμε!

Για αυτό το συγκλονιστικό βιβλίο εγώ δίνω τα συγχαρητήρια μου και προτρέπω να το αναζητήσετε!

Μ.Κ

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Στα χρόνια της πανδημίας του 2020, δύο νέοι άνθρωποι ζουν στην Αθήνα, επιδιώκοντας να βρουν τις ισορροπίες τους και αναζητώντας την πολυπόθητη ευτυχία. Η Βερονίκη εργάζεται στο Δημόσιο, ενώ κατάγεται από την Κέρκυρα, την οποία επισκέπτεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Ο Θεόκλητος δραστηριοποιείται στον τραπεζικό τομέα κι έχει καταγωγή από το Ρέθυμνο. Οι πορείες τους είναι διαφορετικές και ανεξάρτητες, ενώ η δυσεύρετη αληθινή αγάπη αποτελεί ακόμα άπιαστο όνειρο γι’ αυτούς. Όμως η Μοίρα θα διασταυρώσει ανέλπιστα τα μονοπάτια τους και θα καθορίσει με απροσδόκητο τρόπο τις ζωές τους. Το μέλλον τους μοιάζει άδηλο, αλλά οι στιγμές ευτυχίας που αυτό τους επιφυλάσσει είναι εκεί και περιμένουν να τις διεκδικήσουν.

Η χαρισματική συγγραφέας εμπνέεται από πραγματικές καταστάσεις, ενώ φέρνει στο φως γεγονότα του παρελθόντος, καθώς και τον τρόπο που αυτά επηρέασαν την ανθρωπότητα ανά τους αιώνες. Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να ξεπεράσει τον έμφυτο φόβο του για την οργή του χρόνου και να διεκδικήσει την πολύτιμη αν και παροδική ευτυχία που του αναλογεί;

Ένα μυθιστόρημα πολυπρόσωπο, καθηλωτικό και συγκινητικό, που μας παρασύρει να ταξιδέψουμε στον χρόνο και να δούμε την ανεκτίμητη ζωή μας με πιο καθάριο βλέμμα.

"Οι νυχτοπεταλούδες"

 "Οι Νυχτοπεταλούδες"

Maria Skamaga 

Εκδόσεις Υδροπλάνο 

Ευγενία, Πινάρ, Παντμίνι. Τρεις γυναίκες, διαφορετική φυλή, διαφορετική θρησκεία, διαφορετική ηλικία, ίδιος πόνος.

Η Ευγενία είναι Ελληνίδα. Παντρεύτηκε τον Μπάμπη και θα είχε μία καλή ζωή μαζί του. "Φτου σου Μπάμπη"

Η Πινάρ είναι μουσουλμάνα. Ο άντρας της ο Ριζά είναι το στόμα του Αλλάχ. Και όχι μόνο. Είναι και το χέρι του.

Η Παντμίνι είναι  Ινδή. Παντρεύτηκε οκτώ ετών τον Θεό. Και το ίδιο βράδυ ο Βραχμάνος της έδειξε τι πάει να πει αυτό. Αργότερα, Μπχούρα την παντρεύτηκε για να την σώσει. Ή μήπως όχι;

Σε μία φτωχή  γειτονιά της Αθήνας οι τρεις αυτές γυναίκες θα συναντηθούν και με κοινό παρανομαστή το φόβο, θα ενώσουν τις ζωές τους. Ο φόβος και ο πόνος μπορεί να φέρουν οργή και δύναμη. 

Οι γυναίκες αυτές σηκώνονται όρθιες και όπως το φως τραβάει τις νυχτοπεταλούδες, έτσι και αυτές μαγνητίζουν πονεμένες ψυχές και τους δίνουν ζωή.

Το μυθιστόρημα της Μαρίας ξεκινάει πολύ δυνατά. Οι σελίδες τρέχουν και γεμίζουν συναισθήματα τον αναγνώστη. Και ενώ είναι ένα μεγάλο βιβλίο το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο.

Με ευαισθησία, με χιούμορ και με το μοναδικό της τρόπο η συγγραφέας θίγει ζητήματα όπως αυτό της βίας κατά των γυναικών. Αξιοσημείωτο είναι ότι σε αυτές εντάσσει κάθε είδους γυναίκα ανεξάρτητα από το αν έχει γεννηθεί ή έχει γίνει στην πορεία.

Καταπιάνεται με θέματα όπως της φιλίας, της αλληλεγγύης, της αγάπης, της θρησκείας, της ανθρωπιάς.

Η Σκαμαγκα μέσα στον παλμό της εποχής που ζούμε πλάθει νυχτοπεταλούδες και τις αφήνεις στο φως.

ΜΚ

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας στο Instagram

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Ένα γεναριάτικο ξημέρωμα, στα αποκοιμισμένα σοκάκια του Μεταξουργείου, το πτώμα ενός διάσημου άντρα βάφει με το αίμα του το απάτητο χιόνι. Τρεις γυναίκες, τρεις δρόμοι που συναντώνται μέσα στη χιονισμένη νύχτα και αφήνουν τα χνάρια τους στην αινιγματική συνοικία που κοιμάται πάνω στα αρχαία της λείψανα. Σε αυτό το κομμάτι της πόλης, που η ανθρώπινη σάρκα εμπορεύεται με το κιλό, η μοναξιά και η αποξένωση ντύνουν τις νύχτες των ηρώων, η Αστυνομία κάνει τα στραβά μάτια και στο φως της ημέρας οι φριχτές ειδήσεις της νύχτας περνούν στα ψιλά γράμματα. Θεός ή Διάβολος; Ποιος κρατάει τη μοίρα των ανθρώπων στα χέρια του και ποιος την παίζει στα ζάρια; Η νύχτα, πρωταγωνίστρια, να γοητεύει με το λαμπερό της φεγγάρι και ας κρύβονται στα σκοτάδια της θανάσιμα μυστικά…

Προτελευταίο Πολεμικό Ψευδώνυμο

Προτελευταίο Πολεμικό Ψευδώνυμο - Ραούλ Αρχεμί

Από τις Εκδόσεις Carnívora

Το προτελευταίο πολεμικό ψευδώνυμο είναι ένα σύνθετο και πολύπλοκο μυθιστόρημα με πολλούς χαρακτήρες και ιστορίες που μπλέκονται , στην αρχή του κυρίως. Όμως όσο προχωράει και ενώνονται τα κομμάτια του παζλ και το κουβάρι ξετυλίγεται , ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας μια συγκλονιστική ιστορία με απροσδόκητη εξέλιξη.

Για την υπόθεση δε θέλω να πω πολλά παρά μόνο ό,τι υπάρχει στο οπισθόφυλλο γιατί πραγματικά δε θέλω να σου χαλάσω την έκπληξη. Θέλω να πω όμως για τον τρόπο που είναι γραμμένο αλλά και για όλα αυτά που με έκανε να αισθανθώ.

Μικρό και περιεκτικό , σκληρό μα και εντελώς τρελό, σε μόλις 12 κεφάλαια και με μια αμεσότητα στο λόγο , ο συγγραφέας καταφέρνει να βοηθήσει τον αναγνώστη να ξεπεράσει τις δυσκολίες που προκύπτουν, στην αρχή κυρίως, της ανάγνωσης και να γίνει το βιβλίο, όχι πιο ευχάριστο, μα πιο ευκολοδιάβαστο.

Η βία και τα βασανιστήρια που λάβανε χώρα κατά τη διάρκεια της τελευταίας δικτατορίας της Αργεντινής είναι το βασικό θέμα του βιβλίου, με επιπρόσθετες αναφορές στο θρησκευτικό φανατισμό, τα ψυχικά νοσήματα , τη μυθομανία αλλά και τη δημοσιογραφική εμπλοκή στην πολιτική ζωή ενός τόπου. Ο Ραούλ Αρχεμί καταφέρνει να μπει στο μυαλό και στον ψυχισμό του θύτη αλλά και του θύματος με μεγάλη επιτυχία. Το μίσος και η δίψα για  εκδίκηση οπλίζουν το χέρι και του πιο αθώου θύματος κάνοντάς τον θύτη, ζοφερών και τρομερών εγκλημάτων.Κι από την άλλη αμετανόητοι βασανιστές έτοιμοι να υπερασπιστούν τη ζωή τους με κάθε τρόπο.

Σκηνές φρίκης περιγράφονται με ακρίβεια και δεν πιστεύω οτι μπορεί κανείς να μείνει ανεπηρέαστος. Ιστορίες που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα μπλέκονται με τη μυθοπλασία  σε ενα σκοτεινό και ζοφερό σκηνικό γεμάτο θλίψη, απορία και αγωνία. Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες, εξαιρετικές περιγραφές και απρόσμενους χαρακτήρες. Ένα βιβλίο με έντονη πολιτική χροιά χωρίς όμως να κουράζει με περιττές λεπτομέρειες για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας αλλα και της χρονικής περιόδου στην οποία αναφέρεται.

Έχοντας όλα τα χαρακτηριστικά ενός καλού αστυνομικού αλλά κι ενός ψυχολογικού θρίλερ , το συγκεκριμένο βιβλίο μπήκε κατευθείαν στην καρδιά μου.Ο αναγνώστης θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια σκοτεινή ιστορία, ειπωμένη απλά μα και ωμά συνάμα, αλλά και με καταιγιστικές εξελίξεις που θα τον αφήσουν άφωνο.

Δεύτερο βιβλίο των εκδόσεων carnivora που διαβάζω και πραγματικά έχω μείνει πολύ ευχαριστημένη από την ποιότητα των έργων τους. Άλλος ένας εξαιρετικός συγγραφέας που μας συστήνουν και ένα υπέροχο μυθιστόρημα , βασισμένο σε αληθινά γεγονότα ,  που μας φέρνει πιο κοντά στην πρόσφατη ιστορία της Λατινικής Αμερικής.

Ρ.Σ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook  και στο Instagram

Περίληψη

Έπειτα από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα, ένας δημοσιογράφος ξυπνάει στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου, σε μια ξεχασμένη γωνιά της Παταγονίας. Μολονότι πάσχει από μερική αμνησία και είναι ανίκανος να κινηθεί, διαπιστώνει ότι στο διπλανό κρεβάτι κείτεται ένα "καυτό ρεπορτάζ": Ένας Ινδιάνος, σχεδόν αναλφάβητος, τυφλωμένος από θρησκευτικό φανατισμό, σκοτώνει την οικογένειά του για να την εξαγνίσει, προτού παραδοθεί και ο ίδιος στις φλόγες. Στο μικρό νοσοκομειακό δωμάτιο σχηματίζεται ένα γιγαντιαίο καταραμένο παζλ: Ινδιάνοι Μαπούτσε, εγκαταλειμμένοι στην τύχη τους από τους ανθρώπους της λευκής φυλής, βασανιστές της στρατιωτικής χούντας, δηλωσίες επαναστάτες, μεγαλοϊδιοκτήτες και μικροκομπιναδόροι, ένοχοι και τιμωροί, κάτω "από έναν ουρανό σκληρό και μαύρο, τρυπημένο απ' αναρίθμητα παγωμένα αστέρια, τον ουρανό της Παταγονίας". (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

"Ένα πραγματικά διαβρωτικό ψυχολογικό θρίλερ". (El Mundo)

"Ένας κόσμος τραχύς και συμπαγής σαν την έρημο της Παταγονίας". (Clarin)